W układzie sterowania stycznikiem elementem wykonawczym jest cewka stycznika. Po podaniu napięcia na cewkę powstaje pole magnetyczne, które przyciąga zworę i przełącza styki. Jeśli cewka jest uszkodzona przez przerwę (np. przepalony drut nawojowy lub uszkodzony zacisk), stycznik nie zadziała.
W diagnostyce opartej o pomiar rezystancji kluczowa jest interpretacja wyniku:
- Przerwa w obwodzie daje brak ciągłości, czyli bardzo dużą rezystancję (często "OL" na mierniku).
- Zwarcie objawia się podejrzanie małą rezystancją w miejscu, gdzie spodziewana jest rezystancja większa (np. uzwojenie cewki).
Dlatego odpowiedź "Przerwa w cewce stycznika." pasuje do sytuacji, w której z tabeli pomiarów wynika brak ciągłości właśnie w torze cewki. Taki wynik jest charakterystyczny: nawet jeśli pozostałe elementy (przyciski, przewody, styki pomocnicze) są sprawne, przerwana cewka uniemożliwia zadziałanie stycznika.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do wniosku "brak ciągłości cewki":
- "Zwarcie przycisku rozwiernego." dotyczy uszkodzenia styków przycisku (NC). Zwarcie dawałoby raczej nieoczekiwaną ciągłość przez przycisk, a nie brak ciągłości w uzwojeniu cewki.
- "Brak samopodtrzymania przycisku." opisuje błąd w logice podtrzymania (np. na stykach pomocniczych stycznika), który zwykle ujawnia się tym, że stycznik działa tylko podczas trzymania przycisku. Nie jest to tożsame z przerwą w cewce.
- "Brak połączenia przycisku zwiernego z wyłącznikiem." wskazuje na przerwę w okablowaniu między elementami, ale wtedy pomiary rezystancji typowo lokalizują przerwę w przewodzie/połączeniu, a nie w samej cewce.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach z tabelą pomiarów najpierw rozstrzygnij, czy dominuje objaw przerwy (brak ciągłości) czy zwarcia (nienaturalnie mała rezystancja), a dopiero potem przypisz go do konkretnego elementu z obwodu.
