W układzie nawrotnym silnika prądu stałego kierunek obrotów zależy od polaryzacji napięcia doprowadzonego do zacisków silnika. W praktycznych układach realizuje się to przez przełączanie toru mocy (np. przekaźnikami lub stycznikami), a sterowanie takimi elementami wykonawczymi odbywa się z PLC.
Wyjścia PLC oznaczone jako Q1 i Q2 są zwykle użyte w sposób wzajemnie wykluczający się: jedno wyjście odpowiada za "kierunek 1", a drugie za "kierunek 2". Dlatego w tabelach stanów często spotyka się następującą logikę:
- Q1=0, Q2=0 – brak wysterowania elementów wykonawczych, więc silnik jest w stanie STOP (nie otrzymuje zasilania lub zasilanie nie jest przełączone).
- Q1=1, Q2=0 – załączony jest tylko tor odpowiadający za jeden kierunek, więc silnik obraca się np. w prawo.
- Q1=0, Q2=1 – załączony jest tylko drugi tor, więc silnik obraca się w lewo.
W wielu rozwiązaniach kombinacja Q1=1, Q2=1 jest niedopuszczalna ze względów bezpieczeństwa (ryzyko zwarcia, zadziałania zabezpieczeń lub uszkodzenia elementów łączeniowych). Dlatego stosuje się blokadę: sprzętową (w torze sterowania) oraz/lub programową w PLC. Zależnie od przyjętej koncepcji stan 11 może być zablokowany (nie wystąpi), wymuszać STOP albo sygnalizować błąd.
Odpowiedzi błędne zwykle wynikają z jednej z typowych pomyłek: utożsamienia "1" z ruchem bez sprawdzenia tabeli, zamiany Q1 z Q2 (odwrócenie kierunków), albo przeniesienia intuicji z napędów AC na DC. Na egzaminie warto zawsze oprzeć się na tabeli stanów i zasadzie: aktywny jest tylko jeden kierunek naraz.
