W klasycznym układzie zasilania świetlówki ze statecznikiem indukcyjnym (dławikiem) występują trzy podstawowe elementy funkcjonalne: dławik włączony szeregowo, rura świetlówki (lampa) oraz zapłonnik (starter) podłączony równolegle do elektrod lampy.
Na rysunku strzałka wskazuje podzespół w przerywanej ramce. Wewnątrz tej ramki widoczny jest symbol dwóch elektrod, z których jedna ma kształt "zagięty" (odpowiadający zestykowi bimetalicznemu), oraz dołączony do nich mały kondensator równoległy. Taki zapis schematowy jest charakterystyczny dla zapłonnika świetlówki.
- Dlaczego "zapłonnik świetlówki" jest poprawny? Zapłonnik chwilowo zwiera obwód, co powoduje przepływ prądu przez żarniki i ich wstępne podgrzanie. Następnie bimetal rozwiera zestyk. Nagłe przerwanie prądu w obwodzie z dławikiem powoduje powstanie impulsu napięciowego, który inicjuje wyładowanie w rurze świetlówki. Kondensator w zapłonniku pełni funkcję tłumienia zakłóceń.
- Dlaczego "wyłącznik nadprądowy" jest niepoprawny? Wyłącznik nadprądowy jest aparatem zabezpieczającym instalację i ma inne oznaczenie oraz typowe miejsce w torze zasilania. Nie jest elementem podłączanym równolegle do elektrod świetlówki w oprawie.
- Dlaczego "układ przeciwzakłóceniowy" jest niepoprawny? Kondensator może kojarzyć się z tłumieniem zakłóceń, ale wskazany element obejmuje również zestyk bimetaliczny i pracuje cyklicznie podczas zapłonu. To nie jest "sam" układ przeciwzakłóceniowy, tylko zapłonnik z kondensatorem wewnętrznym.
- Dlaczego "rura świetlówki" jest niepoprawna? Rura (lampa) jest długim elementem z żarnikami na końcach i na schemacie ma osobny symbol. Strzałka wskazuje mały podzespół w ramce, dołączony równolegle, a nie samą lampę.
Wskazówka egzaminacyjna: aby odróżnić zapłonnik od kondensatora, sprawdź, czy na symbolu występuje zestyk/bimetal oraz czy element jest podłączony równolegle do elektrod świetlówki.
