Amortyzacja to planowe, systematyczne ujmowanie w kosztach zużycia środka trwałego w okresie jego ekonomicznej użyteczności. Różne metody amortyzacji można rozpoznać po tym, jak zmienia się wysokość rocznych odpisów w czasie.
Metoda degresywna (malejąca) zakłada, że środek trwały traci najwięcej wartości użytkowej na początku eksploatacji, dlatego odpisy są najwyższe w pierwszych latach, a następnie maleją. Na wykresie będzie to widoczne jako linia z wyraźnym trendem spadkowym.
Na przedstawionych wykresach tylko odpowiedź "Środek trwały D" spełnia tę cechę: wartości zaczynają się od najwyższego poziomu i w kolejnych latach spadają (a pod koniec pozostają na niższym poziomie). To odpowiada definicji amortyzacji degresywnej.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do metody degresywnej:
- "Środek trwały C" ma odpisy stałe w każdym roku, co odpowiada metodzie liniowej (brak zmian w czasie).
- "Środek trwały A" także jest w przybliżeniu stały (z niewielką zmianą na końcu), więc nie pokazuje charakterystycznego ciągłego spadku od początku.
- "Środek trwały B" ma trend rosnący, co jest przeciwieństwem degresji i odpowiada logice metody progresywnej (odpisy rosnące w czasie).
Wskazówka egzaminacyjna: nie myl wykresu odpisów z wykresem wartości netto środka trwałego. Wartość netto zwykle maleje zawsze, natomiast w tym zadaniu porównujesz zmienność rocznych odpisów i na tej podstawie rozpoznajesz metodę.
