Amortyzacja to systematyczne rozłożenie w czasie wartości początkowej środka trwałego (lub wartości podlegającej amortyzacji) poprzez ujmowanie odpisów amortyzacyjnych w kolejnych okresach. W praktyce egzaminacyjnej często rozpoznaje się metodę po kształcie (przebiegu) odpisów w czasie.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "Degresywną"?
W metodzie degresywnej odpisy w kolejnych okresach maleją. Wynika to z mechanizmu naliczania odpisu: bazą jest wartość, która z okresu na okres jest coraz niższa (wartość po dotychczasowych umorzeniach), więc nawet przy stałej stawce/procencie kwota odpisu spada. W zadaniu podane odpisy wyraźnie się zmniejszają: 2 400 zł → 1 920 zł → 1 540 zł. Taki trend jest typowy właśnie dla amortyzacji degresywnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Liniową" – w metodzie liniowej odpis jest co do zasady stały w każdym pełnym okresie (np. co miesiąc lub co rok taka sama kwota), bo amortyzacja liczona jest od niezmiennej podstawy (wartości początkowej). W danych nie ma stałości – kwoty są różne i maleją.
- "Naturalną" – metoda naturalna (produkcyjna) wiąże odpis z wykorzystaniem środka trwałego (np. liczbą sztuk, godzin pracy, kilometrów). Sama informacja o malejących kwotach bez danych o produkcji/zużyciu nie wskazuje na tę metodę; tu rozpoznawalną cechą jest właśnie malejący przebieg typowy dla degresywnej.
- "Progresywną" – byłaby kojarzona ze wzrostem odpisów w kolejnych okresach. Dane pokazują odwrotny kierunek (spadek), więc nie pasuje do przebiegu przedstawionego w zadaniu.
Wskazówka na egzamin: gdy widzisz ciąg odpisów, najpierw sprawdź trend. Stałe kwoty → zwykle liniowa. Kwoty malejące → typowo degresywna. Kwoty zależne od liczby wytworzonych jednostek lub przepracowanych godzin (gdy podane są takie dane) → naturalna.
