Silnik indukcyjny klatkowy (asynchroniczny klatkowy) ma wirnik w postaci "klatki" (pręty zwarte pierścieniami), który zwykle nie wymaga wyprowadzania elementów wirnika na zewnątrz. W praktyce eksploatacyjnej oznacza to brak typowych elementów takich jak komutator czy pierścienie ślizgowe dostępne na obudowie. Taka konstrukcja jest prosta, trwała i bardzo powszechna w napędach: wentylatory, pompy, sprężarki, przenośniki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Silnik synchroniczny – w typowych wykonaniach ma wirnik wzbudzany (np. elektromagnesem lub magnesami trwałymi) i jest rozpoznawany po rozwiązaniach konstrukcyjnych związanych ze wzbudzeniem. Nie jest to "standardowy" wyglądowy odpowiednik silnika asynchronicznego klatkowego; identyfikacja opiera się na innych cechach niż w przypadku klatki.
- Silnik prądu stałego – klasyczny silnik DC (komutatorowy) ma komutator i szczotki, czyli elementy umożliwiające komutację prądu w uzwojeniach wirnika. To jedne z najbardziej charakterystycznych cech, odróżniających go od silników indukcyjnych.
- Silnik indukcyjny pierścieniowy – jest silnikiem asynchronicznym, ale z wirnikiem uzwojonym, gdzie końce uzwojenia wyprowadza się na pierścienie ślizgowe współpracujące ze szczotkami. Obecność pierścieni/szczotek (lub obudowy/zespołu z nimi związanej) jest kluczową wskazówką odróżniającą go od klatki.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu ze zdjęcia szukaj elementów "komutacyjnych": komutatora (DC) albo pierścieni ślizgowych (pierścieniowy). Jeśli ich nie ma, a silnik wygląda jak typowy przemysłowy napęd AC, najczęściej chodzi o indukcyjny klatkowy.
