KWALIFIKACJA TDR2 - CZERWIEC 2022

Pojęcie dostępności transportu w praktyce szkolnej i zawodowej najczęściej rozumie się jako: jak łatwo i w ilu miejscach można skorzystać z danej gałęzi transportu (zasięg sieci, liczba punktów dostępu, możliwość "dotarcia pod adres"). W takim ujęciu w Polsce najwyższą dostępność ma zwykle transport drogowy, ponieważ:

• sieć dróg publicznych jest rozległa i gęsta,
• transport drogowy ma charakter "od drzwi do drzwi" (łatwość dojazdu bez przeładunków),
• jest wykorzystywany zarówno w przewozach osób, jak i w dystrybucji towarów na krótkich i średnich dystansach.

Dlatego odpowiedź drogowy najlepiej pasuje do stwierdzenia o największej dostępności.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne:

• Lotniczy – jest szybki na długich trasach, ale dostęp do niego jest punktowy (lotniska), wymaga dojazdu do portu lotniczego i procedur, więc nie jest "najbardziej dostępny" przestrzennie.
• Morski – w Polsce jest istotny dla handlu i portów, ale geograficznie ograniczony do obszarów nadmorskich i wybranych portów; nie zapewnia powszechnej dostępności w całym kraju.
• Kolejowy – ma dużą rolę w przewozach masowych i pasażerskich, lecz sieć i dostępność stacji nie pokrywają kraju tak gęsto jak sieć drogowa; ponadto kolej zwykle wymaga dojścia/dojazdu do stacji i często przesiadek.

W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać, że jeśli pytanie dotyczy "największej dostępności" w sensie zasięgu i możliwości dotarcia do wielu punktów, najczęściej chodzi o transport drogowy. Jeżeli jednak w zadaniu pojawia się doprecyzowanie (np. "największa przepustowość" albo "najwyższa prędkość na dalekich trasach"), wtedy odpowiedź może być inna.