Pomiar rezystancji izolacji służy do oceny, czy izolacja przewodu nie ma uszkodzeń (przebić, zawilgoceń, nadpaleń, zanieczyszczeń), które powodowałyby zwiększony prąd upływu. Miernik typu MIC-2 wytwarza napięcie stałe (tu ustawione na 500 V) i na podstawie zmierzonego prądu upływu wyznacza rezystancję.
Odpowiedź "Rezystancja izolacji przewodu jest wystarczająca." jest właściwa wtedy, gdy wskazanie na zdjęciu oznacza wysoką rezystancję (np. wiele megaomów) albo stan zbliżony do "nieskończoności" (często prezentowany jako brak możliwości dalszego wzrostu wskazania/komunikat przepełnienia). Taki wynik oznacza, że prąd upływu jest mały, a izolacja spełnia swoją funkcję ochronną.
Odpowiedź "Zbyt mała rezystancja izolacji przewodu." byłaby prawidłowa przy wyniku niskim (wyraźnie mała liczba w MΩ lub nawet w kΩ), co wskazuje na zwiększone upływy i ryzyko porażenia lub nieprawidłową pracę urządzeń. Sama informacja o zakresie 500 V nie przesądza o "zbyt małej" wartości — decyduje odczyt.
Odpowiedź "Miernik ma rozładowaną baterię." zwykle wiązałaby się z jednoznacznym komunikatem o zasilaniu, niestabilnym wskazaniem lub brakiem możliwości wytworzenia napięcia próby. Jeżeli miernik pokazuje stabilny wynik pomiaru, to jest to mniej prawdopodobna interpretacja.
Odpowiedź "Miernik jest uszkodzony." wymagałaby przesłanek typu błędy autotestu, oczywiste anomalie, brak powtarzalności lub nielogiczne wskazania. W samym pomiarze wysoka rezystancja izolacji nie jest objawem uszkodzenia miernika, tylko typowym efektem dobrego stanu badanego przewodu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy odczyt oznacza "dużo" (izolacja dobra) czy "mało" (izolacja zła). Dopiero potem rozważ usterki miernika — zwykle są sygnalizowane komunikatem, a nie samą wysoką wartością rezystancji.
