W turystyce narciarskiej (mapy tras ośrodków, tzw. piste map) powszechnie stosuje się kolorystyczne oznaczanie stopnia trudności tras. W praktyce obsługi klienta ważne jest szybkie rozpoznanie, czy dana trasa będzie odpowiednia dla uczestników wyjazdu, ponieważ błędny dobór może zwiększać ryzyko wypadków i obniżać satysfakcję klientów.
Kolor niebieski oznacza trasy łatwe: zwykle są one łagodniejsze, szersze i bardziej przyjazne dla osób uczących się jazdy lub jeżdżących rekreacyjnie. Na poziomie egzaminacyjnym kluczowe jest skojarzenie "niebieska = łatwa".
Kolor czerwony oznacza trasy o wyższym poziomie trudności niż niebieskie. W różnych opisach spotyka się nazwy "trudna" albo "średnio trudna", ale w uproszczonej, często stosowanej w zadaniach klasyfikacji trójstopniowej (łatwa–trudna–bardzo trudna) czerwone trasy zalicza się do kategorii trudnych.
Dlatego para kolorów niebieski i czerwony odpowiada stopniom: łatwe i trudne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "łatwe i bardzo łatwe" – w standardzie map tras niebieska jest łatwa, ale czerwone nie są "bardzo łatwe"; to poziom wyższy niż niebieski.
- "łatwe i bardzo trudne" – "bardzo trudne" odpowiada zwykle trasom czarnym, a nie czerwonym.
- "trudne i bardzo trudne" – niebieska nie jest trasą trudną; to poziom podstawowy/łatwy.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj ciąg rosnącej trudności: niebieska → czerwona → czarna. Gdy w odpowiedziach nie ma opcji "średnio trudna", czerwony traktuj jako "trudny" w trójstopniowym uproszczeniu.
