KWALIFIKACJA INF1 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 31.
Jak nazywa się sygnalizację abonencką przesyłającą sygnały analogowe o częstotliwościach od 300 ÷ 3400 Hz?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pasmo 300–3400 Hz odpowiada klasycznemu pasmu mowy w telefonii analogowej. Jeśli sygnały sterujące/sygnalizacyjne są przesyłane właśnie w tym samym torze i zakresie częstotliwości co sygnał rozmówny, nazywa się to sygnalizacją w paśmie. Określenia "poza pasmem/szczeliną" dotyczą sytuacji, gdy sterowanie jest realizowane innym kanałem lub zakresem.

Pełne wyjaśnienie:

W telefonii analogowej (klasyczny tor rozmówny) przyjmuje się, że sygnał mowy jest przenoszony w tzw. paśmie mowy, typowo około 300–3400 Hz. Jest to zakres, w którym tor telefoniczny ma zapewniać odpowiednie przenoszenie sygnału użytecznego (rozmowy).

Sygnalizacja w paśmie oznacza, że sygnały sterujące (np. tony sygnalizacyjne) są przesyłane tym samym torem i w tym samym paśmie częstotliwości, co sygnał rozmówny. Skoro w treści pytania wskazano sygnały analogowe o częstotliwościach 300–3400 Hz, to jest to definicyjnie sygnalizacja realizowana "w paśmie".

Odpowiedź "Poza pasmem" jest niepoprawna w tym kontekście, bo sugeruje, że sygnały sterujące znajdują się poza pasmem mowy (np. w innym zakresie częstotliwości) albo są przenoszone oddzielnym kanałem, a pytanie wprost podaje zakres charakterystyczny dla pasma rozmównego.

Odpowiedzi "W szczelinie" oraz "Poza szczeliną" nie są standardowymi, jednoznacznymi nazwami rodzaju sygnalizacji abonenckiej względem pasma mowy 300–3400 Hz. Mogą kojarzyć się z innymi pojęciami technicznymi (np. szczeliny czasowe w transmisji cyfrowej), ale nie pasują do opisu sygnałów analogowych w paśmie mowy.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pada zakres 300–3400 Hz, najpierw skojarz go z "pasmo mowy/rozmówne", a dopiero potem dobierz nazwę sygnalizacji: w tym samym paśmie → "w paśmie", poza nim → "poza pasmem".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Sygnalizacja w paśmie to sposób przesyłania sygnałów sterujących (np. tonów) w tym samym kanale i zakresie częstotliwości co sygnał rozmówny. W praktyce oznacza to, że elementy sygnalizacji "mieszczą się" w paśmie mowy, a nie w wydzielonym kanale sterującym.
To klasyczny zakres częstotliwości przenoszony w analogowym torze telefonicznym, wystarczający do zrozumiałości mowy. Nie obejmuje całego słyszalnego pasma człowieka, ale jest kompromisem między jakością a oszczędnością zasobów transmisyjnych w sieci telefonicznej.
Sprawdź, czy w treści pojawia się pasmo mowy (np. 300–3400 Hz). Jeśli sygnały sterujące są w tym zakresie i tym samym torem, wybierasz "w paśmie". Jeśli sterowanie jest kanałem wydzielonym lub innym zakresem częstotliwości, wtedy pasuje "poza pasmem".
DTMF (dwutonowe wybieranie) jest typowo traktowane jako sygnalizacja realizowana w torze rozmównym, czyli w praktyce w paśmie (wykorzystuje częstotliwości z zakresu przenoszonego przez tor telefoniczny). Na egzaminie kojarzy się ją z tonami w kanale mowy.
Sygnalizacja poza pasmem oznacza, że informacje sterujące (np. zestawianie połączeń, kontrola) są przenoszone inną drogą niż sygnał rozmówny: w osobnym kanale, w innym paśmie częstotliwości lub w sieci sterującej. Zmniejsza to ryzyko zakłóceń i nadużyć w torze mowy.
Najczęstszy błąd to automatyczne założenie, że "sygnalizacja zawsze jest poza pasmem", bo tak bywa w nowoczesnych rozwiązaniach. Drugi błąd to pominięcie liczb 300–3400 Hz, które są silną wskazówką, że chodzi o kanał rozmówny i sygnalizację "w paśmie".
Sygnalizacja w paśmie pojawia się tam, gdzie sygnały sterujące są realizowane tonami w torze rozmównym, np. w starszych rozwiązaniach telefonii analogowej i w pewnych mechanizmach współpracujących z linią abonencką. W utrzymaniu łączy ważna jest umiejętność rozpoznania takich tonów.
Znajomość pasma mowy pomaga ocenić, czy tor przenosi sygnał użyteczny oraz czy filtry i elementy toru nie tłumią istotnych składowych. Przy diagnostyce problemów z dźwiękiem lub tonami sygnalizacyjnymi sprawdza się m.in. zachowanie toru w zakresie typowym dla mowy.
Nie. "Pasmo" odnosi się do zakresu częstotliwości, a "szczelina" najczęściej kojarzy się z podziałem czasowym (np. szczeliny czasowe w systemach cyfrowych). W pytaniach o 300–3400 Hz chodzi o częstotliwość, więc właściwą osią rozróżnienia jest "w paśmie/poza pasmem".
Ucz się przez skojarzenia: 300–3400 Hz = pasmo mowy, tony w torze mowy = sygnalizacja w paśmie, osobny kanał sterujący = poza pasmem. Warto też powtórzyć typowe sygnały/tony spotykane na łączu abonenckim i ich przeznaczenie w zestawianiu połączeń.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 41% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Pasmo 300–3400 Hz odpowiada klasycznemu pasmu mowy w telefonii analogowej."

Źródła:

  • ITU-T Recommendation G.711: "Pulse code modulation (PCM) of voice frequencies" (opis pasma mowy i toru telefonicznego), ITU-T
  • ITU-T Recommendation G.712: "Transmission performance characteristics of PCM channels" (odniesienia do pasma mowy/voiceband w systemach PCM), ITU-T

Materiały:

  • Podręczniki z podstaw telekomunikacji (rozdziały o PSTN, paśmie mowy i sygnalizacji)
  • Rekomendacje ITU-T dotyczące pasma i toru mowy (np. G.711, G.712)
  • Materiały szkoleniowe operatorów/techników o sygnalizacji (in-band/out-of-band) i tonach w telefonii

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego