KWALIFIKACJA MEC8 - TEST WIEDZY NR 1

PYTANIE NR 26.
Numer próbki Wynik pomiaru średnicy otworu (mm)
1 10.05
2 10.02
3 10.04
4 10.03
5 10.01
Przygotowałeś pięć próbek z otworami o wymaganej średnicy 10 mm. Powyższa tabela pokazuje wyniki pomiarów. Które z poniższych stwierdzeń jest prawdziwe?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
O zgodności otworu z wymaganiem nie decyduje samo "10 mm", lecz zakres tolerancji z dokumentacji. Przy często stosowanej tolerancji ogólnej (np. ±0,1 mm) dopuszczalny byłby przedział 9,9–10,1 mm, więc wyniki 10,01–10,05 mm mieszczą się w wymaganiach. Bez tolerancji ocena byłaby niejednoznaczna.

Pełne wyjaśnienie:

W kontroli wymiarowej mechanik porównuje wymiar rzeczywisty (z pomiaru) z wymiarem dopuszczalnym, czyli przedziałem wyznaczonym przez tolerancję. Sam zapis "wymagana średnica 10 mm" jest w praktyce skrótem myślowym: prawidłowe wymaganie powinno zawierać odchyłki graniczne (np. 10,00−0,02 lub 10,00+0,10) albo klasę tolerancji/pasowanie (np. Ø10H7).

Jeżeli przyjmie się typowo stosowaną tolerancję ogólną (np. klasy "średnie" wg tolerancji ogólnych), to dla nominału 10 mm spotyka się przedziały rzędu ±0,1 mm. W takim założeniu dopuszczalny zakres wynosiłby 9,9–10,1 mm. Wszystkie wyniki w tabeli (10,01; 10,02; 10,03; 10,04; 10,05 mm) mieszczą się w tym zakresie, więc stwierdzenie "Wszystkie próbki są zgodne z wymaganiami" jest prawdziwe.

Dlaczego pozostałe stwierdzenia są błędne w tym ujęciu?

  • "Wszystkie próbki są niezgodne z wymaganiami" wynika z częstego błędu: uznania, że tolerancja wynosi 0. W technice taki wymóg jest nierealny i niezgodny z zasadami rysunku technicznego.
  • "Tylko próbka numer 1 jest niezgodna z wymaganiami" sugeruje istnienie bardzo wąskiej tolerancji, ale w zadaniu nie podano żadnego kryterium granicznego, które odcinałoby akurat 10,05 mm.
  • "Tylko próbka numer 5 jest zgodna z wymaganiami" jest typowym skutkiem mylenia "najbliżej nominału" z "zgodne". Zgodność to warunek przedziałowy (min–max), a nie ranking bliskości.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze szukaj w treści (lub w rysunku/dokumentacji) informacji o tolerancji. Jeśli jej nie ma, w praktyce trzeba ją pozyskać z dokumentacji konstrukcyjnej lub przyjąć tolerancje ogólne określone dla wyrobu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Tolerancja to dopuszczalny zakres zmienności wymiaru między wartością minimalną a maksymalną. Oznacza, że detal nie musi mieć dokładnie 10,00 mm, tylko mieścić się w przedziale podanym w dokumentacji (odchyłka dolna i górna). To podstawa oceny zgodności.
Bez tolerancji nie wiadomo, jaki jest dopuszczalny przedział (min–max). Każdy pomiar ma odchyłkę i niepewność, a proces obróbki zawsze daje rozrzut. Dlatego sama wartość nominalna (np. 10 mm) nie jest wystarczającym kryterium "zgodne/niezgodne".
Najpierw odczytuje się z rysunku wymiar nominalny i tolerancję (odchyłki graniczne lub klasę, np. H7). Potem wyznacza się zakres dopuszczalny. Na końcu sprawdza się, czy każdy wynik pomiaru mieści się w tym zakresie. Jeśli tak – detal jest zgodny.
Najczęściej myli się nominał z wymogiem idealnej wartości i uznaje każde odchylenie za błąd. Drugi błąd to ocenianie "najbliżej 10,00" zamiast sprawdzenia przedziału tolerancji. Trzeci: przyjmowanie zbyt wąskiej klasy tolerancji bez podstawy w dokumentacji.
Tak, jeżeli tolerancja dopuszcza taki wynik, np. gdy górna granica wynosi co najmniej 10,05 mm. W praktyce zależy to od dokumentacji (tolerancje ogólne lub podana klasa pasowania). Bez tolerancji nie można tego rozstrzygnąć w sposób pewny.
System określa położenie pola tolerancji (litera, np. H dla otworów) oraz jego szerokość (klasa IT). Razem dają zakres min–max. Dzięki temu da się przewidzieć luz lub wcisk po złożeniu części. W praktyce mechanik zawsze odnosi pomiary do tego pola.
Tolerancje ogólne stosuje się wtedy, gdy rysunek nie podaje tolerancji przy każdym wymiarze osobno, tylko zawiera ogólną informację o klasie dokładności. Ułatwia to dokumentację, ale wymaga, by kontrola jakości znała przyjętą klasę i stosowała ją konsekwentnie.
W warsztacie używa się m.in. średnicówek czujnikowych, mikrometrów wewnętrznych, sprawdzianów granicznych (GO/NOGO) oraz odpowiednio dobranych czujników. Wybór zależy od wymaganej dokładności i tolerancji – im ciaśniejsza tolerancja, tym pewniejsza metoda i wzorcowanie.
Zgodność to spełnienie warunku: wynik mieści się między granicą dolną i górną. "Najbliżej 10,00" to tylko porównanie odchyłek, które nie mówi, czy przekroczono granice. Można być "blisko" i nadal poza tolerancją, albo "dalej" i wciąż w tolerancji.
Najpierw szukaj tolerancji (w treści, tabeli, rysunku lub opisie). Następnie zapisz zakres min–max i porównaj do niego wszystkie wyniki. Unikaj ocen intuicyjnych typu "wszystko inne niż 10,00 jest złe". Jeśli tolerancji brak, zaznacz wątpliwość i sprawdź, czy zadanie sugeruje tolerancję ogólną.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 42% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "O zgodności otworu z wymaganiem nie decyduje samo "10 mm", lecz zakres tolerancji z dokumentacji."

Źródła:

  • ISO 2768-1, General tolerances — Part 1: Tolerances for linear and angular dimensions without individual tolerance indications (norma dotycząca tolerancji ogólnych)
  • PN-EN ISO 286-1, System tolerancji i pasowań — Podstawy tolerancji, odchyłek i pasowań (norma dotycząca systemu tolerancji i pasowań)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z metrologii warsztatowej (tolerancje, odchyłki, sprawdziany, sprawdziany graniczne)
  • Materiały dydaktyczne o systemie tolerancji i pasowań (oznaczenia literowe otworów i wałków)
  • Instrukcje kontroli jakości w zakładzie (karta kontroli, kryteria zgodności)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego