DDI (Direct Dial-In) to sposób realizacji numeracji, w którym połączenia przychodzące z sieci publicznej mogą trafiać bezpośrednio do konkretnego abonenta wewnętrznego centrali. Kluczowa idea polega na powiązaniu numeru publicznego (miejskiego) z numerem wewnętrznym.
W praktyce często wygląda to tak, że firma ma przydzielony pewien zakres numerów publicznych, a ostatnie cyfry (końcówka) numeru publicznego odpowiadają numerowi wewnętrznemu (rozszerzeniu). Centrala, po odebraniu połączenia, na podstawie wybranego numeru publicznego kieruje je do właściwego telefonu wewnętrznego. Dlatego stwierdzenie, że numer telefonu wewnętrznego jest jednocześnie końcówką numeru miejskiego oraz że każdy abonent dysponuje własnym numerem miejskim, oddaje sens DDI.
- Odpowiedzi mówiące o wspólnym numerze miejskim opisują raczej sytuację, w której do firmy dzwoni się na jeden numer, a dopiero potem (np. przez recepcję/IVR) wybiera się numer wewnętrzny lub jest on wybierany/łączenie realizowane ręcznie. To nie jest istota DDI.
- Stwierdzenie, że numer wewnętrzny jest przypisany do wszystkich abonentów i centrala "za pomocą wybierania tonowego" zestawia połączenie, miesza pojęcia: DDI dotyczy kierowania połączeń już na etapie wyboru numeru publicznego, a nie tego, że jeden numer wewnętrzny pasuje do wszystkich.
- Opcja, że numer jest przypisany do kilku abonentów jednocześnie, opisuje co najwyżej grupy dzwonienia/kolejki (hunt group), a nie bezpośrednią numerację indywidualną przypisaną do konkretnego użytkownika.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: DDI = bezpośredni numer publiczny do konkretnej osoby/stanowiska, często realizowany przez "końcówkę" numeru publicznego zgodną z numerem wewnętrznym.
