Belka betonowa o stałym przekroju poprzecznym jest w obliczeniach traktowana jak graniastosłup. Dla takiego elementu obowiązuje prosta zależność:
V = P · l
gdzie:
- V – objętość (w m3),
- P – pole przekroju poprzecznego (w m2), odczytane/wyliczone na podstawie rysunku,
- l – długość belki (tu: 3 m).
Krok 1: wyznaczenie pola przekroju P. Najczęściej przekrój z rysunku dzieli się na figury proste (np. prostokąty i trójkąty), liczy pola cząstkowe i sumuje/odejmuje, zależnie od kształtu. Kluczowe jest, aby wszystkie wymiary z rysunku sprowadzić do metrów przed obliczeniem pola w m2.
Krok 2: objętość jednej belki. Po obliczeniu P podstawia się do V = P · 3 m. Otrzymuje się objętość pojedynczego elementu w m3.
Krok 3: objętość trzech belek. Ponieważ w treści jest mowa o 3 belkach, wynik dla jednej belki należy pomnożyć przez 3. To częsty punkt, w którym popełnia się błąd przez pominięcie mnożnika.
Krok 4: zaokrąglenie. W zadaniu wymagane jest podanie wyniku z dokładnością do trzech miejsc po przecinku, więc zaokrąglenie wykonuje się na końcu obliczeń, aby uniknąć narastania błędów.
Odpowiedź "4,140 m3" jest zgodna z powyższą procedurą dla łącznej objętości trzech belek. Pozostałe wartości zwykle wynikają z typowych pomyłek: podania objętości tylko jednej belki, błędnego pola przekroju (np. nieuwzględnienia wycięcia/dodatku) albo błędnej konwersji jednostek (cm lub mm potraktowane jak m), co znacząco zmienia końcowy wynik.
