W zadaniach kubaturowych w geodezji (roboty ziemne) typowo oblicza się objętość dla pojedynczego pola siatki (kwadratu/prostokąta) na podstawie różnic wysokości względem zadanego poziomu odniesienia (tu: 22,00 m). Jeżeli na rysunku podane są rzędne w punktach siatki, to najpierw wyznacza się dla każdego z tych punktów różnicę: h = (rzędna punktu − 22,00 m) albo odwrotnie – zależnie od przyjętej konwencji (ważne, by być konsekwentnym).
Następnie, dla jednego pola P1 (tu: 350 m2) przyjmuje się średnią różnicę wysokości dla tego pola (najczęściej jako średnią z wartości w narożach pola lub z wagami wynikającymi z położenia punktów w siatce). Dopiero ta uśredniona wartość wysokości jest mnożona przez pole: V = P × h̄, co daje objętość w m3.
Odpowiedź "Vw = +84 m3 W" jest zgodna z takim schematem: przy P1 = 350 m2 musi wyjść różnica średnia rzędu kilku–kilkudziesięciu centymetrów (bo 350 × 0,24 ≈ 84). To jest typowy rząd wielkości dla jednego pola siatki w zadaniach egzaminacyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Vw = -84 m3 W" zwykle wynika z odwrócenia znaku (np. liczenia różnicy wysokości w drugą stronę lub pomylenia, czy "W" oznacza wykop czy wypełnienie/nasyp). W zadaniu przyjęto znak dodatni dla wskazanego typu roboty.
- "Vw = -10 m3 W" i "Vw = +10 m3 W" sugerują błąd skali (np. przyjęcie średniej różnicy wysokości około 0,03 m zamiast wartości wynikającej z rysunku) albo pomyłkę w uśrednianiu i/lub w powierzchni pola.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki (m2 × m = m3) oraz wykonaj kontrolę "rządu wielkości" – czy średnia różnica wysokości, która wynika z V/P, ma sens w kontekście rysunku.
