Układ z rysunku to połączenie gwiazda (Y): trzy jednakowe grzałki mają wspólny punkt, a ich drugie końce są podłączone do trzech przewodów fazowych. Dla typowej sieci opisanej jako 3×400 V napięcie 400 V jest napięciem przewodowym (międzyfazowym). W połączeniu gwiazda napięcie na pojedynczej gałęzi (napięcie fazowe) wynosi:
Uf = Ul/√3 ≈ 400/√3 ≈ 230 V
To oznacza, że każda grzałka o danych znamionowych P = 3 kW i U = 230 V pracuje przy swoim napięciu znamionowym. Ponieważ grzałka jest odbiornikiem rezystancyjnym, prąd jednej grzałki obliczamy ze wzoru:
I = P/U
I ≈ 3000 W / 230 V ≈ 13,04 A
W układzie gwiazda prąd przewodowy jest równy prądowi fazowemu, więc prąd obciążenia fazy wynosi ok. 13 A. Wyłącznik instalacyjny dobiera się tak, aby jego prąd znamionowy był nie mniejszy od prądu roboczego oraz aby pasował do typoszeregu wartości znormalizowanych. Najbliższą typową wartością powyżej 13 A jest 16 A, dlatego ta odpowiedź jest właściwa.
- Odpowiedź "10 A" i "6 A" są zbyt małe: zabezpieczenie mogłoby wyłączać obwód podczas normalnej pracy, bo prąd obciążenia przekracza te wartości.
- Odpowiedź "25 A" jest zbyt duża: nie jest to najbliższa wartość powyżej 13 A i może pogorszyć ochronę przed przeciążeniem w stosunku do przewodu (dobór zawsze trzeba weryfikować także z obciążalnością prądową przewodów).
Najczęstsza pułapka w tego typu zadaniach to przyjęcie, że pojedyncza grzałka ma 400 V (co byłoby typowe dla połączenia trójkąt), a nie 230 V właściwe dla połączenia gwiazda w sieci 3×400/230 V.
