KWALIFIKACJA MED9 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 11.
Oblicz stężenie kwasu salicylowego w leku recepturowym sporządzonym według zamieszczonej recepty, jeżeli spirytus salicylowy jest 2,0% etanolowo-wodnym roztworem kwasu salicylowego.
Ilustracja przedstawia fragment recepty lekarskiej w ramce.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawne obliczenie wynika z interpretacji "aa ad 50,0": oba spirytusy mają stanowić równe części uzupełniające do masy całkowitej 50,0 g. Po odjęciu 2,0 g rezorcyny pozostaje 48,0 g, czyli po 24,0 g każdego spirytusu. W 24,0 g spirytusu salicylowego 2% jest 0,48 g kwasu; 0,48/50,0 = 0,96%.

Pełne wyjaśnienie:

W tym zadaniu trzeba policzyć stężenie kwasu salicylowego w całym leku recepturowym, korzystając z informacji, że spirytus salicylowy jest 2,0% roztworem kwasu salicylowego.

Kluczowy jest zapis recepturowy "aa ad 50,0" przy dwóch spirytusach. "aa" oznacza, że składniki mają być dodane w równych częściach, a "ad 50,0" – że mają uzupełnić do masy całkowitej 50,0 g (nie do 50 g każdy).

1) Najpierw uwzględnij składnik stały: rezorcynę 2,0 g. Masa całkowita preparatu ma wynosić 50,0 g, więc na oba spirytusy łącznie pozostaje: 50,0 g − 2,0 g = 48,0 g.

2) Ponieważ spirytusy są "aa", dzielimy 48,0 g na dwie równe części: 48,0 g / 2 = 24,0 g spirytusu salicylowego oraz 24,0 g spirytusu kamforowego.

3) Kwas salicylowy wnosi tylko spirytus salicylowy. Jeśli jest to roztwór 2%, to w 24,0 g roztworu znajduje się: 24,0 g × 0,02 = 0,48 g kwasu salicylowego.

4) Stężenie w całym leku (50,0 g) wynosi: (0,48 g / 50,0 g) × 100% = 0,96%.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • 0,50% zwykle wynika z pominięcia właściwego podziału "aa" albo z przyjęcia błędnej masy spirytusu salicylowego (np. 12,5 g zamiast 24,0 g).
  • 0,48% to częsty błąd polegający na uznaniu 0,48 g za wynik procentowy bez odniesienia do całkowitej masy 50,0 g (brak kroku "/50,0 × 100%").
  • 1,02% może wynikać z błędnego liczenia, że spirytus salicylowy stanowi 25,5 g (np. przez nieuwzględnienie rezorcyny lub niepoprawne zaokrąglenia), co zawyża ilość kwasu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zrób bilans masy (najpierw odejmij substancje stałe), potem zastosuj "aa", a dopiero na końcu przelicz procent w całym preparacie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
"aa" (ana partes aequales) znaczy: w równych częściach. Jeśli dwa składniki mają zapis "aa", to ich ilości należy przyjąć jednakowe. Dopiero dodatkowy zapis (np. "ad 50,0") mówi, do jakiej masy/objętości łącznie uzupełnić preparat.
"ad 50,0" oznacza: uzupełnić do 50,0 (najczęściej do masy lub objętości całkowitej leku). Nie znaczy to, że każdy składnik ma mieć 50,0, tylko że suma składników po dodaniu/uzupełnieniu ma dać 50,0.
Stężenie 2% (m/m) oznacza 2 g substancji w 100 g roztworu. Liczysz więc: 24 g × 0,02 = 0,48 g substancji czynnej. To jest masa kwasu zawarta w porcji roztworu, a nie jeszcze stężenie w całym leku.
Rezorcyna jest składnikiem stałym w ilości 2,0 g i wchodzi do masy końcowej preparatu. Skoro lek ma mieć łącznie 50,0 g, to na płynne składniki pozostaje 50,0 − 2,0 = 48,0 g. To klasyczny bilans masy w recepturze.
Najpierw liczysz masę kwasu wniesioną przez roztwór (np. 0,48 g), a potem odnosisz ją do masy całego leku: (0,48 g / 50,0 g) × 100% = 0,96%. Kluczowe jest, by dzielić przez całkowitą masę preparatu.
Nie, spirytus kamforowy nie wnosi kwasu salicylowego (wnosi inne składniki). W obliczeniach kwasu salicylowego uwzględniasz tylko tę część recepty, która zawiera kwas, czyli spirytus salicylowy. Spirytus kamforowy wpływa natomiast na masę końcową leku.
Najczęstsze błędy to: 1) dzielenie 50,0 g na pół bez odjęcia składnika stałego, 2) błędne rozumienie "ad" jako "po 50 g każdego", 3) potraktowanie 0,48 g (masy kwasu) jako procentu bez przeliczenia na 50,0 g.
W recepturze, gdy operuje się masami składników (g) i masą końcową (g), standardowo liczysz jak dla stężenia m/m. Wtedy % oznacza g substancji w 100 g preparatu. Jeśli zadanie wymagałoby m/V, musiałoby podać objętości (ml) i jasno to zaznaczyć.
Wskazuje na to układ recepty: najpierw podaje się składnik stały (np. 2,0 g), a potem rozpuszczalniki/podłoża z "ad" jako uzupełnienie do wartości końcowej. Gdy "ad" jest połączone z "aa" przy kilku składnikach, dotyczy ich sumy.
Ćwicz schemat: bilans masy (odejmij składniki stałe), potem podział wg "aa", następnie ilość substancji z roztworu (np. 2% → ×0,02), na końcu stężenie w całym preparacie (podziel przez masę końcową i ×100%).
info

Około 54% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Poprawne obliczenie wynika z interpretacji "aa ad 50,0": oba spirytusy mają stanowić równe części uzupełniające do masy całkowitej 50,0 g."

Materiały:

  • Podręczniki do receptury aptecznej dla technika farmaceutycznego (działy: skróty łacińskie, obliczenia recepturowe)
  • Zestawy zadań rachunkowych z receptury: stężenia procentowe, bilans masy, rozcieńczanie i mieszanie roztworów
  • Tablice i fiszki ze skrótami: Rp., M.f., D.S., aa, ad oraz przykładowe interpretacje recept

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego