KWALIFIKACJA BUD18 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 28.
Oblicz wysokość punktu 10, jeżeli punkt RpA ma wysokość HRpA = 125,500 m. Odczyt na łacie wstecz wynosi t = 1500, a na łacie w przód p = 0500.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W niwelacji geometrycznej wysokość punktu wyznacza się ze wzoru:
H10 = HRpA + t − p.
Podstawiając: 125,500 m + 1,500 m − 0,500 m = 126,500 m. Odczyt wstecz podnosi wysokość (od reperu do osi celowej), a odczyt w przód ją obniża (od osi do punktu).

Pełne wyjaśnienie:

To zadanie dotyczy niwelacji geometrycznej, w której na jednym stanowisku instrumentu wykonuje się odczyt na reper (łata wstecz) oraz odczyt na punkt wyznaczany (łata w przód). Kluczowe jest rozróżnienie roli obu odczytów.

1) Zasada obliczeń
W klasycznym podejściu można myśleć o "wysokości osi celowej" (wysokości instrumentu), ale równie dobrze użyć bezpośredniego wzoru na wysokość punktu:

Hpunktu = Hreperu + t − p

  • t (odczyt wstecz) jest dodawany, bo przechodzimy od znanej wysokości reperu do osi celowej instrumentu.
  • p (odczyt w przód) jest odejmowany, bo od osi celowej schodzimy na wysokość punktu.

2) Podstawienie danych
HRpA = 125,500 m
t = 1500 = 1,500 m
p = 0500 = 0,500 m

Różnica wysokości między punktem 10 a reperem wynosi: t − p = 1,500 − 0,500 = 1,000 m.

3) Wynik
H10 = 125,500 + 1,000 = 126,500 m.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Odpowiedź 124,500 m odpowiada typowemu błędowi znaku, gdy ktoś liczy 125,500 − (t − p) albo odejmuje t zamiast dodać.
  • Odpowiedź 123,500 m sugeruje jeszcze większe odjęcie (np. potraktowanie 1500 jako 2,000 lub pomylenie kolejności działań), co jest skutkiem nieuwagi w rachunku lub błędnej interpretacji odczytów.
  • Odpowiedź 142,500 m jest niezgodna ze skalą odczytów (różnica t − p to tylko 1,000 m), więc taki skok wysokości wskazuje na błąd jednostek lub błędne potraktowanie zapisu 1500/0500.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz t − p (różnicę wysokości), a dopiero potem dodaj ją do znanej wysokości reperu. To minimalizuje pomyłki znaków i zapisu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuje się zależność: H(punktu) = H(reperu) + t − p, gdzie t to odczyt wstecz na reper, a p to odczyt w przód na punkt. Najpierw policz różnicę t − p, a potem dodaj ją do znanej wysokości reperu.
Odczyt wstecz to odczyt na łacie ustawionej na punkcie o znanej wysokości (np. reperze). Służy do "podniesienia się" z wysokości reperu do osi celowej instrumentu, dlatego w obliczeniach zwykle występuje jako składnik dodawany.
Odczyt w przód wykonuje się na łacie ustawionej na punkcie, którego wysokość chcesz wyznaczyć. Jest to "zejście" z osi celowej instrumentu na punkt, więc w typowym wzorze na wysokość punktu pojawia się jako składnik odejmowany.
Różnica t − p odpowiada przyrostowi wysokości punktu względem reperu przy tym samym stanowisku instrumentu. Jeśli t jest większe od p, punkt wyjdzie wyżej od reperu. Odwrócenie kolejności prowadzi do błędu znaku.
W praktyce taki zapis oznacza odczyt w metrach z dokładnością do milimetrów: 1500 = 1,500 m, a 0500 = 0,500 m. Typowy błąd to potraktowanie 1500 jako 1500 m albo 0,1500 m, więc warto od razu zamienić zapis na metry.
Oceń skalę: różnica wysokości na jednym stanowisku to t − p. Jeśli wynosi 1,000 m, to wysokość punktu powinna się różnić od reperu właśnie o około 1 m, a nie o kilkanaście. Taki "test sensowności" szybko wyłapuje błędy jednostek.
Najczęstsze są: pomylenie znaków (dodanie p zamiast odjęcia), odwrócenie kolejności (p − t), błędna interpretacja zapisu 1500/0500 oraz niezamienienie odczytów na metry. Pomaga zapisanie wzoru i policzenie najpierw samej różnicy t − p.
Punkt wyjdzie wyżej, gdy t > p, bo wtedy różnica t − p jest dodatnia i dodaje się do wysokości reperu. Gdy t < p, punkt będzie niżej od reperu. To szybka kontrola znaku przed wyborem odpowiedzi.
Można policzyć wysokość osi celowej: Hi = HRp + t, a potem Hpunktu = Hi − p. W krótkich zadaniach nie jest to konieczne, bo oba kroki łączą się w jeden wzór: H = HRp + t − p.
Ćwicz serię krótkich przykładów z różnymi znakami (t większe i mniejsze od p) oraz z różnym zapisem odczytów. Zawsze zapisuj wzór, zamieniaj odczyty na metry i wykonuj kontrolę sensowności (czy różnica wysokości odpowiada t − p). To daje szybki, powtarzalny schemat na egzamin.
info

Około 58% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w niwelacji geometrycznej wysokość punktu wyznacza się ze wzoru:H10 = HRpA + t − p.Podstawiając: 125,500 m + 1,500 m − 0,500 m = 126,500 m.

Materiały:

  • Skrypty i podręczniki do geodezji inżynieryjnej: dział "niwelacja geometryczna"
  • Zestawy zadań rachunkowych z niwelacji (różnice wysokości, wysokość instrumentu)
  • Instrukcje stanowiskowe do pracy niwelatorem i odczytu na łacie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego