To zadanie dotyczy niwelacji geometrycznej, w której na jednym stanowisku instrumentu wykonuje się odczyt na reper (łata wstecz) oraz odczyt na punkt wyznaczany (łata w przód). Kluczowe jest rozróżnienie roli obu odczytów.
1) Zasada obliczeń
W klasycznym podejściu można myśleć o "wysokości osi celowej" (wysokości instrumentu), ale równie dobrze użyć bezpośredniego wzoru na wysokość punktu:
Hpunktu = Hreperu + t − p
- t (odczyt wstecz) jest dodawany, bo przechodzimy od znanej wysokości reperu do osi celowej instrumentu.
- p (odczyt w przód) jest odejmowany, bo od osi celowej schodzimy na wysokość punktu.
2) Podstawienie danych
HRpA = 125,500 m
t = 1500 = 1,500 m
p = 0500 = 0,500 m
Różnica wysokości między punktem 10 a reperem wynosi: t − p = 1,500 − 0,500 = 1,000 m.
3) Wynik
H10 = 125,500 + 1,000 = 126,500 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Odpowiedź 124,500 m odpowiada typowemu błędowi znaku, gdy ktoś liczy 125,500 − (t − p) albo odejmuje t zamiast dodać.
- Odpowiedź 123,500 m sugeruje jeszcze większe odjęcie (np. potraktowanie 1500 jako 2,000 lub pomylenie kolejności działań), co jest skutkiem nieuwagi w rachunku lub błędnej interpretacji odczytów.
- Odpowiedź 142,500 m jest niezgodna ze skalą odczytów (różnica t − p to tylko 1,000 m), więc taki skok wysokości wskazuje na błąd jednostek lub błędne potraktowanie zapisu 1500/0500.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz t − p (różnicę wysokości), a dopiero potem dodaj ją do znanej wysokości reperu. To minimalizuje pomyłki znaków i zapisu.