W frezowaniu często rozróżnia się:
- fz – posuw na ząb (zwykle w mm/ząb), dobierany z tabel zaleceń zależnie od materiału, średnicy narzędzia, geometrii i warunków obróbki,
- z – liczba ostrzy/zębów freza,
- n – prędkość obrotowa wrzeciona w obr/min,
- ft – posuw minutowy stołu w mm/min.
Zależność między tymi wielkościami ma postać: ft=fz·z·n. Oznacza to, że w każdej minucie narzędzie wykona n obrotów, a na każdy obrót przypada łącznie posuw równy fz pomnożonemu przez liczbę ostrzy z (bo w jednym obrocie pracuje kolejno kilka zębów).
W tym zadaniu kluczowe jest poprawne użycie tabeli: trzeba odczytać zalecaną wartość fz dla stopu aluminium oraz freza dwuostrzowego o średnicy Ø10 mm. Następnie podstawia się z=2 i n=2000 obr/min do wzoru i wykonuje mnożenie, otrzymując ft w mm/min.
Dlaczego pozostałe wyniki bywają wybierane błędnie?
- Wartość 100 mm/min często wynika z pominięcia liczby ostrzy (jakby z=1).
- Wartość 20 mm/min może wynikać z pomylenia jednostek lub błędnego odczytu tabeli (np. potraktowania wartości w mm/obr jako mm/ząb).
- Wartość 400 mm/min może wynikać z przyjęcia zbyt dużego fz albo z podwojenia parametru (np. błędne z=4 lub przeszacowanie fz).
Na egzaminie warto zawsze sprawdzić: (1) czy fz jest w mm/ząb, (2) czy z odpowiada rzeczywistej liczbie ostrzy, (3) czy n jest w obr/min, bo wtedy wynik naturalnie wychodzi w mm/min.
