W tego typu zadaniach punkt wyjścia stanowi planowany plon oraz znany z materiałów dydaktycznych współczynnik jednostkowego pobrania (zapotrzebowania) azotu wyrażony w kg N na 1 tonę plonu. Następnie wykonuje się proste przeliczenie na 1 hektar.
Dla podanego plonu 9,0 t/ha przyjmuje się współczynnik 30 kg N/t. Obliczenie jest liniowe:
9,0 t/ha × 30 kg N/t = 270 kg N/ha.
To oznacza zapotrzebowanie na czysty składnik (N) na 1 ha, a nie masę konkretnego nawozu. W praktyce rolniczej dawka nawozu może być inna, bo uwzględnia się m.in. zasobność gleby, przedplon, straty i efektywność wykorzystania N, ale w zadaniu egzaminacyjnym liczy się wynik z przyjętego współczynnika.
- Wartość 180 kg jest typowa dla sytuacji, gdy ktoś przyjmie zaniżony współczynnik (np. 20 kg N/t) albo liczy dla niższego plonu.
- Wartość 216 kg powstaje przy innym współczynniku (np. 24 kg N/t) lub błędnym zaokrąglaniu.
- Wartość 99 kg sugeruje poważny błąd skali (np. omyłkowe dzielenie zamiast mnożenia lub pomylenie jednostek).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostki przy każdym kroku (t/ha, kg/t, kg/ha). To szybko ujawnia, czy działanie powinno być mnożeniem, a także czy liczysz składnik (N), czy masę nawozu.
