Poprawna jest odpowiedź "wiertarka promieniowa", ponieważ przedstawiona obrabiarka ma typowy dla niej układ konstrukcyjny i kinematyczny: masywną podstawę z rowkami teowymi, pionową kolumnę oraz poziome ramię (wysięgnik), które może obracać się wokół kolumny i być ustawiane na wysokości. Kluczowym elementem rozpoznawczym jest wrzeciennik z wrzecionem, który przesuwa się wzdłuż ramienia – dzięki temu głowicę można doprowadzić nad wybrany punkt obrabianego przedmiotu bez przesuwania ciężkiego detalu.
Wiertarki promieniowe stosuje się głównie do wiercenia (oraz operacji pokrewnych, jak rozwiercanie) w dużych elementach korpusowych, ramach czy płytach stalowych. W praktyce detal mocuje się na stole lub bezpośrednio na płycie podstawy, a operator ustawia narzędzie przez obrót ramienia, przesuw po kolumnie i przesuw wrzeciennika po ramieniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "tokarka bramowa" jest przeznaczona do toczenia, czyli obróbki powierzchni obrotowych, a jej charakterystyczne cechy to układ tokarski (łoże, suporty, wrzeciennik tokarski i narzędzia tokarskie), a nie ramię promieniowe z głowicą wiertarską.
- "prasa hydrauliczna" służy do obróbki plastycznej (np. tłoczenia, gięcia, wciskania). Rozpoznaje się ją po siłowniku i układzie nacisku, a nie po wrzecionie do wiercenia i układzie nastawczym ramienia.
- "dłutownica" pracuje ruchem posuwisto-zwrotnym suwaka (narzędzie dłutujące), typowo do rowków/wpustów. Nie ma promieniowego ramienia i wrzeciona wiertarskiego, tylko suwak i mechanizm dłutowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na zdjęciu widać kolumnę + ramię + przesuwną głowicę z wrzecionem, a detal ma pozostać nieruchomy, najczęściej chodzi o wiertarkę promieniową.
