W sprzedaży konsumenckiej trzeba odróżnić dwie sytuacje: zwykły zakup w lokalu (np. w sklepie stacjonarnym) oraz umowę zawartą poza lokalem przedsiębiorstwa (np. podczas pokazu, na ulicy, w domu klienta, w miejscu czasowo zorganizowanej sprzedaży). Dla tej drugiej sytuacji prawo konsumenta przewiduje możliwość odstąpienia od umowy bez podawania przyczyny w terminie 14 dni.
Dlaczego akurat "14 dni"? To podstawowy, powszechnie stosowany termin ustawowy na odstąpienie dla umów zawieranych poza lokalem (i analogicznie dla umów zawieranych na odległość). Termin służy temu, aby konsument mógł na spokojnie ocenić decyzję zakupową podjętą w nietypowych warunkach (często pod presją sytuacji, prezentacji lub sprzedawcy).
Pozostałe propozycje są błędne, bo:
- "7 dni" bywa mylone z innymi terminami spotykanymi w różnych procedurach, ale nie jest standardowym terminem odstąpienia w tej sytuacji.
- "10 dni" to częsty "stary" trop pamięciowy u uczących się, jednak w aktualnym podejściu egzaminacyjnym dla praw konsumenta przyjmuje się 14 dni jako podstawę.
- "30 dni" może kojarzyć się z terminami zwrotów dobrowolnych oferowanych przez sklepy albo z innymi instytucjami prawa, ale nie jest typowym ustawowym terminem odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się sformułowanie "poza lokalem" (lub "na odległość") i chodzi o konsumenta, w pierwszej kolejności rozważ termin 14 dni. Dopiero potem analizuj wyjątki (np. szczególne rodzaje świadczeń), jeśli są podane w pytaniu.