Na rysunku zastosowano wymiarowanie szeregowe (łańcuchowe). Oznacza to, że podane liczby opisują kolejne odcinki między sąsiednimi punktami charakterystycznymi (tu: środkami kolejnych otworów) oraz odcinek od krawędzi do pierwszego punktu bazowego. Nie są to odległości odkładane zawsze od tej samej krawędzi.
Aby obliczyć odległość piątego otworu od lewego końca listwy, należy dodać:
- od lewej krawędzi do 1. otworu: 200 mm,
- między 1. a 2. otworem: 300 mm,
- między 2. a 3. otworem: 700 mm,
- między 3. a 4. otworem: 1100 mm,
- między 4. a 5. otworem: 1400 mm.
Suma: 200 + 300 + 700 + 1100 + 1400 = 3700 mm. Taki wynik odpowiada całkowitej odległości środka 5. otworu od lewego końca.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "200 mm" to jedynie odległość od krawędzi do pierwszego otworu (wymiar bazowy), więc nie opisuje położenia piątego otworu.
- "700 mm" jest jednym z wymiarów cząstkowych (odległość między 2. a 3. otworem), a nie odległością od lewej krawędzi.
- "1 400 mm" to ostatni segment (między 4. a 5. otworem). Częsty błąd polega na uznaniu go za odległość całkowitą, mimo że strzałki wymiarowe wskazują wymiarowanie łańcuchowe.
W praktyce (np. przy wykonywaniu listw w maszynach przemysłu drzewnego) takie rozumienie jest kluczowe: operator może odkładać odcinki kolejno podczas trasowania, ale kontrolując położenie końcowego otworu powinien sprawdzić sumę wszystkich segmentów względem krawędzi bazowej.
