W przeróbce mechanicznej i wzbogacaniu rud powstają odpady o bardzo drobnym uziarnieniu, zwykle w postaci pulpy wodno-mineralnej (często nazywanej odpadami poflotacyjnymi). Ze względu na ich charakter (zawiesina, duża zawartość frakcji mułowej, konieczność sedymentacji i odzysku wody technologicznej) typowym rozwiązaniem jest kierowanie ich do terenowych osadników/zbiorników składowania. Taki obiekt umożliwia odkładanie fazy stałej oraz klarowanie wody i jej powrót do obiegu technologicznego.
Odpowiedź "deponowane w osadnikach terenowych." jest więc zgodna z ogólną zasadą organizacji gospodarki odpadami przeróbczymi: odpady te trafiają do dedykowanego obiektu hydrotechnicznego przeznaczonego do ich bezpiecznego magazynowania i kontrolowanego oddziaływania na środowisko.
- "deponowane w wyrobiskach górniczych." – wyrobiska mogą być wykorzystywane do różnych celów, jednak nie jest to typowe, jednoznaczne i powszechne miejsce lokowania odpadów poflotacyjnych z przeróbki rud; dodatkowo wymagałoby spełnienia wielu warunków technicznych i środowiskowych.
- "deponowane na wysypiskach odpadów komunalnych." – odpady przeróbki rud nie są odpadami komunalnymi i nie powinny być kierowane na składowiska przeznaczone dla tej grupy odpadów; różnią się składem, ilością i sposobem unieszkodliwiania.
- "transportowane rurociągami do naturalnych osadników." – rurociąg opisuje jedynie sposób transportu pulpy, a nie docelowy, kontrolowany obiekt składowania; ponadto "naturalny osadnik" nie jest precyzyjnym określeniem technologicznym dla gospodarki odpadami w zakładzie przeróbczym.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: odpady poflotacyjne → osadnik/zbiornik terenowy, a transport (np. rurociągiem) to osobne zagadnienie i nie zastępuje odpowiedzi o miejscu deponowania.
