W opisanej sytuacji kwota operacji jest prawidłowa, ale zapis trafił na niewłaściwe konta (pomyłka kont). Korekta ma spełnić dodatkowy warunek: nie może sztucznie zawyżać obrotów na kontach. To kryterium jest kluczowe, bo niektóre techniki poprawiania błędów polegają na dopisaniu kolejnych zapisów, co zwiększa sumę obrotów, mimo że ekonomicznie "nic nowego" się nie wydarzyło.
Storno czerwone całkowite polega na wprowadzeniu zapisu korygującego o tej samej wartości jak zapis błędny, ale ze znakiem ujemnym (czerwonym). W efekcie błędny dekret zostaje "wyzerowany" bez dodawania kolejnych dodatnich obrotów. Ponieważ błędny był dobór kont, a nie kwota, należy odwrócić cały błędny zapis i następnie zaksięgować operację na właściwych kontach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do warunku z treści?
- Storno czarne w praktyce oznacza odwrócenie zapisu przez dodatkowy zapis dodatni po przeciwnej stronie kont. Taki sposób korekty zwykle zwiększa obroty (pojawiają się kolejne dodatnie zapisy), więc może prowadzić do "sztucznego" nabicia obrotów kont.
- Storno częściowe stosuje się, gdy tylko część kwoty jest błędna (np. zawyżono wartość). Tutaj wskazano, że zaksięgowano w prawidłowych kwotach, więc nie ma podstaw do korekty tylko fragmentu wartości – problemem jest cała dekretacja na złe konta.
Wniosek: aby poprawić błąd kont przy prawidłowej kwocie i jednocześnie nie zawyżać obrotów, właściwa jest korekta przez storno czerwone całkowite (anulowanie całego błędnego zapisu i wprowadzenie poprawnego).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "bez zawyżenia obrotów", zwykle kieruje to wybór w stronę storna czerwonego, bo działa jak "minus" do wcześniejszego zapisu.
