Plan wsparcia powinien wynikać z diagnozy, czyli zebrania i uporządkowania informacji o osobie nowo przyjętej do domu pomocy społecznej. Na tym etapie opiekun ustala m.in. potrzeby, ograniczenia, możliwości, preferencje, dotychczasowy sposób funkcjonowania oraz kontekst rodzinny i środowiskowy. Bez takiej bazy danych trudno zaplanować działania adekwatne i bezpieczne.
Odpowiedź "zgromadzić informacje o podopiecznym i jego rodzinie" jest poprawna, bo odpowiada pierwszemu etapowi pracy: najpierw poznajemy sytuację, dopiero później ją interpretujemy i planujemy interwencje. Informacje o rodzinie są istotne, ponieważ wpływają na zasoby wsparcia, sposób komunikacji, kontakty oraz realne możliwości współpracy.
Pozostałe propozycje opisują etapy, które logicznie następują później:
- "określić problemy socjalne…" wymaga już wstępnej diagnozy i analizy danych; nie da się rzetelnie nazwać problemów bez rozpoznania faktów.
- "ustalić zasoby… i sprecyzować efekty terapeutyczne" to element planowania i prognozowania rezultatów; również opiera się na wcześniejszych informacjach.
- "sformułować cele… i określić czas realizacji" to etap konstruowania planu działań (cele, harmonogram). Ustalanie celów bez danych grozi nietrafionymi założeniami, zbyt wysokimi wymaganiami lub pominięciem ryzyk.
Praktyczna wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się para "informacje/diagnoza" oraz "cele/harmonogram", to zwykle najpierw wybiera się zebranie danych, bo cele i terminy są konsekwencją diagnozy.
