Ciśnienie tętnicze zapisuje się jako dwie wartości: skurczową (pierwsza liczba) i rozkurczową (druga liczba). W praktyce opiekuńczej ocenia się obie liczby, bo każda z nich może wskazywać na problem zdrowotny. Szczególnie istotne jest, że bardzo wysoka wartość rozkurczowa bywa sygnałem stanu wymagającego pilnej reakcji (np. ponownego pomiaru w spoczynku, obserwacji objawów i zgłoszenia osobie uprawnionej).
Odpowiedź "145 / 110 mmHg" należy uznać za nieprawidłową, ponieważ obie składowe są podwyższone, a 110 mmHg jako rozkurczowe jest wartością zdecydowanie wysoką. Nawet jeśli w różnych zaleceniach spotyka się różne progi rozpoznawania i cele leczenia, tak wysoka druga liczba nie jest wynikiem prawidłowym i wymaga zwiększonej czujności.
Pozostałe propozycje są istotnie niższe:
- "125 / 80 mmHg" – wynik typowo uznawany za prawidłowy lub bliski prawidłowemu w warunkach spoczynku.
- "130 / 85 mmHg" – może być wynikiem granicznym/podwyższonym zależnie od przyjętych kryteriów i okoliczności (stres, wysiłek, ból), ale nie jest tak jednoznacznie nieprawidłowy jak 145/110.
- "115 / 80 mmHg" – wynik prawidłowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wśród odpowiedzi pojawia się bardzo wysoka wartość rozkurczowa (druga liczba), zwykle oznacza to wynik nieprawidłowy. W zadaniach dla opiekuna ważne jest też, aby pamiętać o podstawach techniki pomiaru: odpoczynek przed pomiarem, właściwy mankiet, prawidłowe ułożenie ręki oraz ewentualne powtórzenie pomiaru po kilku minutach spoczynku.