Konkurencje typu bieg slalomem oraz bieg z przeszkodami wymagają od dziecka sprawnego poruszania się w przestrzeni, zmian kierunku, utrzymania tempa, pokonywania przeszkód oraz kontroli postawy. Takie zadania rozwijają przede wszystkim motorykę dużą, czyli sprawność ruchową związaną z pracą dużych grup mięśni (tułów, nogi, ramiona) oraz z umiejętnościami lokomocyjnymi.
W praktyce opiekuńczo-wychowawczej aktywności te wspierają m.in.:
- koordynację (łączenie ruchów rąk, nóg i tułowia w płynne działanie),
- równowagę (np. przy omijaniu pachołków lub przeskakiwaniu elementów),
- orientację w schemacie ciała i w przestrzeni (gdzie postawić stopę, jak ominąć przeszkodę),
- planowanie ruchu (dobór kroku, tempa, sposobu pokonania przeszkody).
Odpowiedź "percepcji słuchowej" nie jest trafna, ponieważ choć dziecko może reagować na sygnały (np. start/stop), to samo ćwiczenie polega na wykonaniu sekwencji ruchów całego ciała. Odpowiedź "percepcji wzrokowej" również jest drugorzędna: wzrok pomaga ocenić odległość i położenie przeszkód, ale celem organizacji takich konkurencji jest ruch i sprawność ogólna, a nie trening funkcji wzrokowych jako głównego obszaru. Odpowiedź "motoryki małej" jest błędna, bo motoryka mała dotyczy precyzyjnych ruchów dłoni i palców (np. rysowanie, nawlekanie), a nie biegu i pokonywania przeszkód.
Z perspektywy opiekunki dziecięcej warto pamiętać o bezpieczeństwie: rozgrzewka, odpowiednia nawierzchnia, proste i stabilne przeszkody oraz dostosowanie trudności do wieku dziecka pomagają osiągnąć cel rozwojowy bez nadmiernego ryzyka.
