Orzechy i migdały zawierają dużo tłuszczu, dlatego podczas przechowywania kluczowe są dwa czynniki: temperatura i wilgotność względna powietrza. Zbyt wysoka temperatura przyspiesza reakcje utleniania tłuszczów, co prowadzi do jełczenia (pogorszenie smaku i zapachu). Z kolei zbyt wysoka wilgotność otoczenia zwiększa ryzyko zawilgocenia surowca i rozwoju drobnoustrojów, w tym pleśni.
Odpowiedź "10÷18°C i wilgotności do 75%" jest zgodna z ogólną zasadą bezpiecznego magazynowania surowców tłuszczowych: warunki umiarkowanie chłodne i niezbyt wilgotne pomagają utrzymać jakość sensoryczną oraz ograniczają ryzyko psucia.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "20÷25°C i wilgotności do 95%" łączy temperaturę pokojową z bardzo wysoką wilgotnością. Taki zestaw sprzyja zawilgoceniu surowca i szybkiemu pogorszeniu jakości, a wysoka temperatura dodatkowo nasila utlenianie tłuszczów.
- "12÷15°C i wilgotności do 95%" ma akceptowalny (chłodniejszy) zakres temperatur, ale wilgotność 95% jest skrajnie wysoka. W praktyce magazynowej taka wilgotność oznacza bardzo duże ryzyko kondensacji i rozwoju pleśni.
- "25÷30°C i wilgotności do 75%" ma wilgotność ograniczoną, ale temperatura jest zbyt wysoka dla długiego składowania surowców bogatych w tłuszcz, więc rośnie ryzyko jełczenia i utraty aromatu.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać regułę: surowce tłuszczowe przechowuj chłodniej i sucho, a dodatkowo w szczelnych opakowaniach, z dala od intensywnych zapachów i źródeł ciepła. Dzięki temu minimalizuje się straty jakościowe i ryzyko zepsucia.