W ocenie rozwoju mowy u niemowląt rozróżnia się dwa obszary: kompetencje receptywne (co dziecko rozumie) oraz kompetencje ekspresywne (co i jak potrafi powiedzieć). W pierwszym roku życia rozumienie mowy zwykle wyprzedza mówienie, dlatego w wieku około 9.–10. miesiąca typowym osiągnięciem jest rozumienie znaczenia pojedynczych słów (np. reagowanie na znajome nazwy osób/przedmiotów, kojarzenie prostych słów z sytuacją).
Odpowiedź "Rozumienie znaczenia pojedynczych słów." pasuje do tego etapu, ponieważ wskazuje na rozwój rozumienia i kojarzenia słów z ich znaczeniem, co jest kluczowe zanim pojawi się stabilna, celowa mowa. Dziecko może też komunikować się gestem, mimiką, wokalizacjami, ale to rozumienie słów jest w tym wieku często bardziej "dojrzałe" niż wypowiadanie słów.
- "Różnicowanie wyrazów dwusylabowych." może brzmieć jak umiejętność językowa, ale jest nieprecyzyjne: samo różnicowanie brzmienia (a nie znaczenia) nie jest typowym, jednoznacznym kamieniem milowym komunikacji w tym ujęciu.
- "Zmiana intonacji wypowiadanych dźwięków." opisuje raczej etap wokalizacji i eksperymentowania głosem (elementy gaworzenia), który może występować wcześniej i nie jest równoznaczny z rozumieniem słów.
- "Wypowiadanie ze zrozumieniem pierwszych słów." to kompetencja ekspresywna, zwykle trudniejsza i często oczekiwana w późniejszym okresie niż samo rozumienie pojedynczych słów.
W praktyce opiekunka dziecięca powinna obserwować nie tylko to, czy dziecko "mówi", ale przede wszystkim czy reaguje na słowa, utrzymuje kontakt, rozumie proste komunikaty i wchodzi w interakcje. Gdy rozumienie i komunikacja nie rozwijają się adekwatnie do wieku, warto zachęcić opiekunów do konsultacji specjalistycznej (np. logopedycznej).
