KWALIFIKACJA HGT3 + HGT6 - CZERWIEC 2013

W udzielaniu informacji osobie niewidomej kluczowe są: jednoznaczność, prostota i możliwość wyobrażenia trasy bez bodźców wzrokowych. Dlatego najlepiej sprawdzają się instrukcje oparte na kierunkach (prosto/lewo/prawo) oraz przybliżonej, mierzalnej odległości.

Odpowiedź "Proszę pójść 10 m prosto, a następnie skręcić w lewo." spełnia te kryteria: podaje dystans i sekwencję dwóch kroków. Taka forma zmniejsza ryzyko nieporozumień i ułatwia samodzielne dotarcie do celu w przestrzeni holu.

Pozostałe propozycje są mniej właściwe z typowych powodów:

• "Proszę skręcić w lewo obok stojaka z folderami." – opiera się na punkcie orientacyjnym rozpoznawalnym wzrokowo; osoba niewidoma może go nie znaleźć lub ominąć, jeśli stoi w innym miejscu.
• "Proszę przejść do końca korytarza i skręcić w stronę drzwi." – zawiera zwroty nieprecyzyjne. "Koniec korytarza" i "w stronę drzwi" nie określają, jak daleko i które drzwi są właściwe.
• "Proszę skręcić w prawo obok szatni, a następnie przejść 3 m prosto." – jest bardziej konkretna niż odwołania do folderów, ale nadal opiera się na obiekcie (szatni), którego lokalizacja może nie być oczywista bez dodatkowych wskazówek; ponadto podaje krótszy odcinek po skręcie, ale nie precyzuje, jak dotrzeć do miejsca skrętu.

W praktyce obsługi recepcji warto dodatkowo stosować dobre nawyki: mówić spokojnie, sprawdzić czy gość zrozumiał trasę, a gdy to możliwe zaproponować asystę (np. odprowadzenie lub opis krok po kroku). Na egzaminie jednak oceniana jest przede wszystkim trafność i jednoznaczność sformułowanej informacji.