W wielu narzędziach do oceny ryzyka zawodowego spotyka się model iloczynowy, w którym poziom ryzyka jest wyznaczany na podstawie dwóch składowych:
- prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia niebezpiecznego (jak często lub jak łatwo może dojść do wypadku),
- skutków (ciężkości następstw dla zdrowia/życia lub strat materialnych).
W takim podejściu logiczne jest, że ryzyko rośnie, gdy rośnie którykolwiek z czynników. Najprościej spełnia to zależność typu P × S, dlatego odpowiedź "Pomnożyć prawdopodobieństwo przez skutki." jest poprawna.
Pozostałe propozycje są błędne, bo zniekształcają sens oceny:
- "Dodać prawdopodobieństwo do skutków." miesza wielkości o innym charakterze i powoduje, że dominować może sama skala skutków, a wpływ prawdopodobieństwa staje się nieadekwatny.
- "Podzielić prawdopodobieństwo przez skutki." daje wynik malejący wraz ze wzrostem skutków, co jest sprzeczne z intuicją BHP (większe skutki powinny zwiększać ryzyko, a nie je zmniejszać).
- "Odjąć skutki od prawdopodobieństwa." może prowadzić do wartości ujemnych i nie ma sensu interpretacyjnego jako poziom ryzyka.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w tabeli widzisz dwie liczby opisane jako "prawdopodobieństwo" i "skutki", najpierw rozpoznaj używany model (często iloczynowy), a dopiero potem wykonuj rachunki. Na egzaminie zwracaj uwagę, czy pytanie dotyczy sposobu obliczenia (operacji), czy konkretnej wartości liczbowej.
