Opis "pacjent jest przekonany, że inni oddziałują na niego za pomocą Internetu" wskazuje na urojenie, czyli fałszywe, niewzruszalne przekonanie, niekorygowane mimo racjonalnych argumentów i niezgodne z obiektywną rzeczywistością. Takie przekonania należą do grupy zaburzeń myślenia, przede wszystkim do zaburzeń treści myślenia (a w praktyce klinicznej bywają opisywane jako urojenia oddziaływania/wpływu).
Dlatego odpowiedź "myślenia" jest właściwa: rdzeniem problemu nie jest to, że pacjent coś "widzi" lub "słyszy", tylko że interpretuje rzeczywistość w sposób urojeniowy i jest o tym przekonany.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu:
- "pamięci" – zaburzenia pamięci dotyczą trudności w zapamiętywaniu, przechowywaniu lub odtwarzaniu informacji. W pytaniu nie ma danych o zapominaniu, dezorientacji czy trudnościach w przypominaniu.
- "uwagi" – zaburzenia uwagi to np. trudność w koncentracji, rozpraszalność lub niemożność utrzymania skupienia. Samo istnienie urojeniowego przekonania nie jest typowym objawem deficytu uwagi.
- "spostrzegania" – zaburzenia spostrzegania obejmują m.in. omamy (fałszywe spostrzeżenia bez bodźca) czy iluzje (zniekształcone spostrzeżenia). W opisie nie ma informacji o doznaniach zmysłowych, tylko o przekonaniu i interpretacji.
W kontekście terapii zajęciowej ważne jest, aby rozpoznawać objawy psychotyczne w opisie pacjenta i adekwatnie reagować: nie wzmacniać treści urojeń, zapewniać poczucie bezpieczeństwa, koncentrować się na emocjach i funkcjonowaniu oraz przekazywać obserwacje zespołowi terapeutycznemu.
