Opis sytuacji: podopieczny informuje, że słyszy wybuchające bomby. Jeżeli nie ma potwierdzenia rzeczywistego źródła dźwięku, taka relacja odpowiada klasycznemu rozumieniu omamów słuchowych, czyli zaburzeń spostrzegania. Omamy są zjawiskiem dotyczącym tego, jak człowiek postrzega i interpretuje bodźce, a więc należą do sfery psychicznej (funkcjonowanie psychiczne, procesy poznawcze, percepcja, treści przeżyć).
Dlaczego nie jest to sfera społeczna? Sfera społeczna dotyczy relacji, ról, komunikacji i funkcjonowania w grupie. Stresory społeczne (np. konflikt, izolacja) mogą wpływać na stan psychiczny, ale sam objaw w pytaniu ma charakter percepcyjny/psychopatologiczny, a nie relacyjny.
Dlaczego nie jest to sfera fizyczna? Sfera fizyczna odnosi się do sprawności ciała, ruchu, bólu, wydolności czy ograniczeń narządu. Sam fakt, że objaw dotyczy słuchu, nie oznacza automatycznie problemu narządu słuchu. W omamach narząd zmysłu może działać prawidłowo, a trudność dotyczy przetwarzania bodźców i doświadczania wrażeń.
Dlaczego nie jest to sfera biologiczna? "Biologiczna" bywa rozumiana jako procesy somatyczne/organiczne (np. choroby, parametry fizjologiczne). Choć podłoże zaburzeń psychicznych może mieć komponent biologiczny, w klasyfikacji sfer funkcjonowania objaw wprost dotyczy psychiki (spostrzegania i treści doznań).
W praktyce terapii zajęciowej ważne jest, aby:
- opisać obserwację neutralnie (co podopieczny zgłasza, w jakich okolicznościach),
- zadbać o poczucie bezpieczeństwa i ograniczyć nadmiar bodźców,
- zgodnie z procedurami placówki poinformować właściwy personel, gdy objawy sugerują istotne pogorszenie stanu psychicznego.
