KWALIFIKACJA MED13 - CZERWIEC 2023

Opis dotyczy osoby, u której po silnie traumatycznych doświadczeniach pojawiają się luki w pamięci dotyczące własnej biografii oraz elementy zaburzeń związanych z poczuciem "kim jestem". Taki obraz najpełniej odpowiada zjawisku określanemu jako amnezja psychogenna, często ujmowana także jako amnezja o charakterze dysocjacyjnym. Jej typową cechą jest to, że trudność dotyczy głównie przypominania treści autobiograficznych i bywa powiązana z mechanizmami obronnymi organizmu w sytuacji skrajnego stresu.

Odpowiedź "psychogenną" jest poprawna, ponieważ w treści zadania wskazano na:

• wyraźny związek czasowy i znaczeniowy z traumą (przemoc domowa),
• luki pamięciowe dotyczące przeszłości (wybrane wydarzenia),
• elementy dotyczące tożsamości (co sugeruje komponent dysocjacyjny).

Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do opisu?

• "globalną" można rozumieć jako bardzo szerokie, nieselektywne zaburzenie pamięci. W zadaniu podkreślono raczej wybrane wspomnienia i kontekst traumatyczny, co typowo kieruje w stronę amnezji psychogennej.
• "następową" (w praktyce często kojarzoną z następstwami uszkodzeń OUN lub stanów po incydentach neurologicznych) nie wynika bezpośrednio z opisu, bo nie podano czynnika organicznego (np. urazu głowy, choroby neurologicznej) ani charakterystycznych danych klinicznych.
• "słowną" odnosi się do trudności w obszarze materiału werbalnego (np. słów), a w zadaniu problem dotyczy przede wszystkim pamięci autobiograficznej i tożsamości, nie zaś selektywnie funkcji językowych.

Z perspektywy terapii zajęciowej ważne jest, by pamiętać, że rozpoznanie rodzaju amnezji to zadanie diagnostyczne specjalistów, natomiast terapeuta zajęciowy może:

• zapewniać przewidywalność, poczucie bezpieczeństwa i stałą strukturę dnia,
• unikać ćwiczeń, które mogą prowokować retraumatyzację (np. forsowne odtwarzanie wspomnień),
• dokumentować obserwacje i kierować do zespołu (psycholog/psychiatra) w razie objawów alarmowych.