Adres wnioskodawcy (adres do korespondencji/doręczeń) jest kluczowy, bo umożliwia organowi kontakt ze stroną: wezwanie do uzupełnienia braków, przekazanie informacji o sposobie załatwienia sprawy oraz doręczanie pism procesowych. Gdy w podaniu brakuje adresu, mamy do czynienia z brakiem formalnym, który co do zasady powinien zostać uzupełniony.
Jeżeli jednak nie ma adresu i jednocześnie nie ma możliwości jego ustalenia, organ nie jest w stanie skutecznie wezwać wnioskodawcy do uzupełnienia braków. Brak ten uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu, dlatego właściwą czynnością jest pozostawienie podania bez rozpoznania.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą innych sytuacji:
- "Zwrócić podanie wnioskodawczyni" – w praktyce administracyjnej nie jest to właściwy skutek procesowy w KPA przy brakach formalnych; kluczowe jest wezwanie do uzupełnienia albo (gdy to niemożliwe) pozostawienie bez rozpoznania.
- "Zawiesić postępowanie administracyjne" – zawieszenie dotyczy już toczącego się postępowania, gdy zachodzą przesłanki do wstrzymania jego biegu. Tu problem pojawia się na etapie wstępnym: brak danych do doręczeń utrudnia w ogóle prowadzenie sprawy.
- "Umorzyć postępowanie administracyjne" – umorzenie również odnosi się do postępowania, które zostało wszczęte i następnie stało się bezprzedmiotowe lub wystąpiły inne przesłanki zakończenia go w tej formie. Przy braku adresu i braku możliwości jego ustalenia nie jest to właściwa reakcja.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się brak adresu i jednocześnie informacja, że nie da się go ustalić, należy myśleć o konsekwencji braku formalnego, a nie o instytucjach dotyczących przebiegu wszczętego postępowania (zawieszenie/umorzenie).