W układzie trójfazowym nie wystarczy pomnożyć napięcia i prądu, aby dostać moc czynną (tę, która faktycznie wykonuje pracę). Dla odbiorników indukcyjnych, takich jak silniki, istotny jest współczynnik mocy cos φ, który opisuje, jaka część mocy pozornej zamienia się na moc czynną.
Stosujemy wzór:
P = √3 · U · I · cos φ
Podstawienie danych z tabeli:
√3 ≈ 1,732
U = 400 V
I = 10 A
cos φ = 0,8
Obliczenie krok po kroku:
P = 1,732 · 400 · 10 · 0,8 = 1,732 · 4000 · 0,8 = 1,732 · 3200 ≈ 5542 W ≈ 5,5 kW.
Otrzymana moc czynna (ok. 5,5 kW) jest większa niż moc znamionowa 4 kW, więc poprawna ocena to praca powyżej mocy znamionowej, co w praktyce może oznaczać przeciążenie i ryzyko przegrzewania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Na swojej mocy znamionowej" byłoby prawdziwe tylko wtedy, gdyby obliczona moc czynna była w przybliżeniu równa 4 kW, a tutaj jest wyraźnie większa.
- "Poniżej swojej mocy znamionowej" przeczy wynikowi obliczeń: 5,5 kW nie jest mniejsze od 4 kW.
- "Nie można ocenić bez dodatkowych informacji" nie pasuje, ponieważ podano cos φ, czyli parametr konieczny do obliczenia mocy czynnej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz dane U i I dla trójfazowego silnika, zawsze sprawdź, czy jest cos φ (i czy nie trzeba też uwzględnić sprawności, jeśli pytanie dotyczy mocy na wale).