W żegludze nieregularnej (trampowej) przewozy są organizowane "pod konkretne zlecenie", a podstawą współpracy stron jest czarter (umowa czarterowa). Taki dokument określa kluczowe warunki wykonania przewozu lub udostępnienia statku (np. zakres wykorzystania statku, porty, terminy, odpowiedzialności i rozliczenia). Dlatego odpowiedź "czarter." trafnie wskazuje pisemną umowę, na podstawie której realizuje się przewóz ładunków w żegludze nieregularnej.
Pozostałe propozycje nie spełniają warunku "pisemnej umowy będącej podstawą przewozu":
- "kwit sternika." – nazwa sugeruje potwierdzenie/kwitowanie czynności lub odbioru, a nie kontrakt handlowy regulujący przewóz. W praktyce dokumenty tego typu mają charakter dowodowy lub ewidencyjny, nie są zasadniczą umową przewozu w trampingu.
- "nota gotowości." – to komunikat/awizo informujące o gotowości (np. statku) do określonych operacji. Może wpływać na przebieg operacji i rozliczenia czasowe, ale nie zastępuje umowy, która ustanawia sam stosunek przewozu.
- "nota bukingowa." – "booking" wiąże się z rezerwacją miejsca/ładowności (częściej kojarzoną z żeglugą regularną i obsługą liniową). Rezerwacja lub jej potwierdzenie nie jest tym samym co umowa czarterowa typowa dla żeglugi nieregularnej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "żegluga nieregularna", najczęściej kluczem jest rozpoznanie, że podstawą kontraktową jest czarter, a nie dokumenty operacyjne (awiza, noty) ani potwierdzenia/rezerwacje.
