Płaszczyzna symetrii statku nazywana jest często płaszczyzną diametralną. Jej istota wynika z tego, że typowy kadłub jest projektowany jako możliwie lustrzanie symetryczny względem osi podłużnej.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: poprawny opis wskazuje, że jest to płaszczyzna pionowa, prostopadła do płaszczyzny podstawowej i przechodząca wzdłuż osi stępki. Taka płaszczyzna dzieli kadłub na dwie równe (symetryczne) części odpowiadające lewej i prawej burcie. To dokładnie spełnia warunek "symetrii" w sensie geometrycznym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- Opis "pozioma, która pokrywa się z płaszczyzną tworzoną przez wodę" dotyczy w praktyce powierzchni wody (wodnicy w sensie potocznym), czyli odniesienia poziomego. Taka płaszczyzna nie dzieli kadłuba na lewą i prawą burtę, tylko odnosi się do zanurzenia.
- Opis "pionowa … równoległa do płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej" zawiera sprzeczność sensu: płaszczyzna wodnicy konstrukcyjnej jest płaszczyzną poziomą, a płaszczyzna pionowa nie może być do niej równoległa. Dodatkowo nawet pionowa płaszczyzna nie jest z definicji płaszczyzną symetrii, jeśli nie przechodzi przez oś stępki i nie rozdziela burt.
- Opis "pozioma równoległa do płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej" ponownie wskazuje na rodzinę płaszczyzn poziomych (związanych z wodnicami). Są one użyteczne w opisie zanurzenia i linii teoretycznych, ale nie pełnią roli płaszczyzny symetrii kadłuba.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się informacja "dzieli na lewą i prawą burtę", to prawie zawsze chodzi o płaszczyznę pionową przechodzącą przez oś podłużną kadłuba (oś stępki). Wodnica natomiast kojarzy się z płaszczyznami poziomymi.
