Magistrala CAN w pojeździe wykorzystuje dwie linie sygnałowe: CAN_H i CAN_L. Informacja jest przesyłana różnicowo, ale w diagnostyce często mierzy się także napięcie pojedynczej linii względem masy.
Stan recesywny oznacza brak aktywnego wymuszania stanu dominującego przez nadajnik. W typowej warstwie fizycznej CAN (spotykanej w instalacji 12 V) transceiver ustala wtedy poziom spoczynkowy obu linii w okolicy wartości pośredniej. Z praktycznego punktu widzenia miernik pokaże na CAN_H lub CAN_L (względem masy) napięcie około 2,5 V w stanie ustalonym.
Dlaczego nie 2,0 V, 1,5 V ani 3,5 V?
- 2,0 V – to zbyt nisko jak na typowy poziom spoczynkowy; taki wynik może sugerować obciążenie linii, błąd polaryzacji lub częściowe zwarcie, ale nie jest wartością "książkową" stanu recesywnego.
- 1,5 V – jeszcze bardziej odbiega od typowego poziomu pośredniego; częściej kojarzy się z istotnym zaniżeniem napięcia linii (np. usterka/obciążenie), a nie z prawidłowym stanem recesywnym.
- 3,5 V – to zbyt wysoko jak na stabilny poziom recesywny pojedynczej linii względem masy; może wskazywać przesunięcie punktu pracy lub problem w instalacji, ale nie jest wartością oczekiwaną przy poprawnym stanie spoczynkowym.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że w spoczynku (recesywnie) obie linie "spotykają się" w okolicy środka, a dopiero w dominującym rozchodzą się w przeciwnych kierunkach (CAN_H w górę, CAN_L w dół). Pomiar multimetrem jest testem przesiewowym; oscyloskop pozwala ocenić przebiegi podczas transmisji.
