KWALIFIKACJA MEC9 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 27.
Po wyprodukowaniu 1 000 szt. wyrobu koszty materiałów wyniosły 60 000 zł, koszty wydziałowe 10 000 zł, koszty płac 25 000 zł, a pozostałe koszty to 5 000 zł. Ile wynosi koszt własny 1 szt. wyrobu gotowego?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyznaczyć koszt własny 1 sztuki, sumuje się wszystkie podane koszty produkcji: 60 000 + 10 000 + 25 000 + 5 000 = 100 000 zł.
Następnie dzieli się wynik przez liczbę wyrobów 1 000 szt.: 100 000 / 1 000 = 100 zł za sztukę.

Pełne wyjaśnienie:

Koszt własny jednostkowy (koszt 1 sztuki) w najprostszym ujęciu oblicza się jako koszt całkowity przypadający na dane wyroby podzielony przez liczbę wytworzonych sztuk. W zadaniu podano cztery grupy kosztów poniesionych na wytworzenie 1 000 sztuk.

Krok 1: oblicz koszt całkowity partii
Sumujemy wszystkie składniki z treści, bo każdy z nich jest kosztem poniesionym po wyprodukowaniu tej partii:
materiały: 60 000 zł
koszty wydziałowe: 10 000 zł
koszty płac: 25 000 zł
pozostałe koszty: 5 000 zł
Razem: 60 000 + 10 000 + 25 000 + 5 000 = 100 000 zł.

Krok 2: oblicz koszt jednostkowy
Dzielimy koszt całkowity przez liczbę wyprodukowanych sztuk: 100 000 zł / 1 000 szt. = 100 zł/szt.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "50 zł" sugeruje, że ktoś pominął część kosztów lub podzielił przez niewłaściwą liczbę (np. podwójnie zawyżył ilość).
  • "5 zł" wygląda jak pomylenie "pozostałych kosztów" z kosztem jednostkowym albo podzielenie tylko 5 000 zł przez 1 000 sztuk, ignorując resztę danych.
  • "1 000 zł" zwykle wynika z braku podzielenia przez 1 000 sztuk (pomylenie kosztu całkowitego z jednostkowym) albo z błędnego przesunięcia zera w obliczeniach.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach tego typu najpierw policz sumę kosztów, a dopiero potem wykonaj podział przez ilość. Zawsze sprawdź rząd wielkości: przy 100 000 zł kosztów i 1 000 sztuk wynik powinien być w okolicy setek zł, nie tysięcy ani pojedynczych złotych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Koszt własny jednostkowy to średni koszt przypadający na 1 sztukę wyrobu. Najczęściej liczy się go jako sumę kosztów poniesionych na partię produkcji podzieloną przez liczbę wytworzonych sztuk. Służy m.in. do wyceny i kalkulacji ceny.
Dodaj wszystkie koszty związane z wytworzeniem partii (np. materiały, płace, wydziałowe, inne), a potem podziel sumę przez liczbę wyprodukowanych sztuk. To klasyczna kalkulacja podziałowa (średnia) dla produkcji jednorodnej.
Bo pytanie dotyczy kosztu własnego wyrobu, a nie tylko jednego składnika. Jeśli w treści podano kilka grup kosztów poniesionych na produkcję, to każda z nich wpływa na koszt wytworzenia i powinna wejść do sumy przed podziałem na sztuki.
W typowych zadaniach kalkulacyjnych koszty wydziałowe traktuje się jako koszty pośrednie produkcji, które przypisuje się do wyrobów (np. przez narzut lub podział). Dlatego w takim ujęciu zwiększają koszt własny wytworzenia produktu.
Najczęściej: pominięcie jednego składnika kosztów, pomylenie kosztu całkowitego z jednostkowym (brak dzielenia przez ilość), błędne dodawanie liczb oraz zgubienie zer. Pomaga zapisanie działań w dwóch krokach: suma, potem podział.
Zrób kontrolę rzędu wielkości: jeśli suma kosztów to około 100 000 zł, a ilość to 1 000 sztuk, to wynik powinien być około 100 zł. Gdy wychodzi 1 000 zł lub 5 zł, to sygnał, że pominąłeś koszty albo źle podzieliłeś.
To kategoria zbiorcza dla kosztów, które nie zostały wymienione jako materiały, płace czy wydziałowe (np. usługi obce, zużycie narzędzi, drobne koszty pomocnicze). W zadaniach egzaminacyjnych zwykle należy je doliczyć do sumy kosztów produkcji.
Stosuje się ją głównie wtedy, gdy produkuje się dużą liczbę jednakowych lub bardzo podobnych wyrobów, a koszty liczy się dla całej partii/okresu. Wtedy koszt jednostkowy uzyskuje się przez podział kosztów łącznych przez liczbę sztuk.
Nie zawsze. To zależy od treści pytania. Gdy podano koszty całej partii i liczbę sztuk, zwykle wystarcza proste uśrednienie. Rozliczanie na zlecenia, centra kosztów czy narzuty pojawia się dopiero w bardziej rozbudowanych zadaniach.
Ćwicz schemat: suma kosztówpodział na sztuki. Ucz się rozpoznawać grupy kosztów (materiały, robocizna, wydziałowe) i rób kontrolę wyniku. Pomagają krótkie zestawy zadań z narastającą trudnością i sprawdzaniem obliczeń.
info

Około 82% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Rachunek_koszt%C3%B3w - dostęp 2026-02-28
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Kalkulacja_koszt%C3%B3w - dostęp 2026-02-28
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Koszt_w%C5%82asny - dostęp 2026-02-28

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z rachunku kosztów/kalkulacji w technikum (dział: kalkulacja podziałowa i koszt jednostkowy)
  • Zadania ćwiczeniowe z kalkulacji kosztu wytworzenia i kosztu własnego
  • Arkusze egzaminacyjne dotyczące ekonomiki i organizacji produkcji (zadania kosztowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego