Odwar to wodny wyciąg sporządzany z surowców roślinnych. W zadaniach recepturowych kluczowe jest rozróżnienie dwóch możliwych interpretacji:
- ilość wody do odważenia na początku procesu (czasem większa, bo część ulega parowaniu i część pozostaje w surowcu),
- ilość wody jako rozpuszczalnika "do uzupełnienia" do masy końcowej gotowego preparatu.
W tym pytaniu nie podano żadnych danych o rodzaju i ilości surowca ani o zakładanych ubytkach technologicznych. W takiej konstrukcji zadania standardowym założeniem egzaminacyjnym jest traktowanie wskazanej masy 200,0 g jako masy końcowej odwaru, a ilości wody jako wielkości potrzebnej do uzyskania tej masy końcowej.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "200,0 g" – odpowiada uzyskaniu 200,0 g odwaru w sytuacji, gdy nie uwzględnia się dodatkowych strat ani udziału masy surowca w bilansie (bo tego nie da się obliczyć bez danych).
Odpowiedź "196,0 g" sugeruje istnienie z góry założonego ubytku (np. 4 g), ale w treści nie ma informacji, by taki ubytek przyjąć. Odpowiedzi "100,0 g" i "98,0 g" wyglądają jak wynik przyjęcia połowy masy lub arbitralnego odjęcia niewielkiej wartości, co również nie wynika z treści.
Wskazówka do egzaminu: jeśli w zadaniu jest tylko wymagana masa końcowa preparatu i brak danych o ubytkach lub surowcu, zwykle chodzi o prostą zasadę "uzupełnij rozpuszczalnikiem do zadanej masy/ilości". Gdy ubytki mają być uwzględnione, muszą być podane wprost (np. jako procent, współczynnik, ilość surowca).
