W teście jakościowym na jony chlorkowe wykorzystuje się fakt, że chlorek srebra jest trudno rozpuszczalny w wodzie, więc po zmieszaniu odpowiednich jonów wytrąca się jako biały osad. Poprawne równanie jonowe netto opisuje bezpośrednie połączenie jonów w stosunku wynikającym z ich ładunków:
Ag+ + Cl- → AgCl(s)
Dlaczego właśnie tak? Jon srebra ma ładunek +1, a jon chlorkowy −1, więc do otrzymania obojętnej cząsteczki/struktury jonowej AgCl potrzeba ich w stosunku 1:1. Dzięki temu po obu stronach równania zgadza się liczba atomów (1 Ag i 1 Cl) oraz bilans ładunku (po lewej łącznie 0, po prawej 0).
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- Zapis z "2Ag+ + Cl- → 2AgCl" nie zachowuje liczby atomów chloru: po lewej jest 1 Cl, a po prawej 2 Cl (w dwóch jednostkach AgCl).
- Zapis "Ag+ + 2Cl- → AgCl2" sugeruje inny związek/kompleks i nie bilansuje ładunku (po lewej ładunek −1). W reakcji strącania dla chlorku srebra produktem jest AgCl.
- Zapis "Ag+ + Cl- → Ag + Cl" miesza mechanizmy: powstanie metalu Ag oznaczałoby reakcję redoks, a nie typową reakcję strącania. W analizie jakościowej z Ag+ obserwuje się osad AgCl, a nie wydzielanie srebra metalicznego.
Wskazówka egzaminacyjna: w reakcjach strącania najpierw sprawdź ładunki jonów i dobierz współczynniki tak, by produkt był elektrycznie obojętny; następnie skontroluj zachowanie liczby atomów i bilans ładunku.
