W badaniu organoleptycznym (ocena zmysłami) zwraca się uwagę m.in. na chwyt, czyli wrażenie w dotyku: miękkość/szorstkość, sprężystość, "śliskość", a także subiektywne odczucie ciepła.
Odpowiedź "Wełna" jest najbardziej prawdopodobna, ponieważ tkaniny wełniane często sprawiają wrażenie ciepłych w dotyku (dobra izolacyjność, "puszystość", zdolność do zatrzymywania powietrza w strukturze) oraz mogą być szorstkie, szczególnie gdy włókna są grubsze lub materiał ma wyraźną fakturę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne:
- "Bawełna" bywa przyjemna i miękka, ale typowo daje raczej odczucie chłodniejsze niż wełna (zwłaszcza w cienkich tkaninach). Może być szorstka, lecz połączenie "szorstki i ciepły" częściej kojarzy się z wyrobami wełnianymi.
- "Poliester" ma bardzo zróżnicowane chwyty zależnie od przędzy i wykończenia; często jest gładki lub "śliskawy". Odczucie ciepła może się pojawić, ale sam opis "szorstki i ciepły" nie jest dla poliestru najbardziej charakterystyczny.
- "Jedwab" zwykle kojarzy się z gładkością, miękkością i delikatnym, chłodnym dotykiem. Szorstkość nie jest typową cechą jedwabiu w standardowych tkaninach odzieżowych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o rozpoznawanie surowca po dotyku analizuj zawsze zestaw cech, a nie jedną. Pamiętaj też, że wykończenie (apretura, zmiękczanie, szczotkowanie) może zmieniać odczucie, dlatego w praktyce warto łączyć organoleptykę z dodatkowymi próbami (np. obserwacją włókien, próbą spalania) — jeśli są dopuszczone w danym zadaniu.