Badania organoleptyczne tkanin polegają na ocenie cech wyczuwalnych zmysłami, głównie dotykiem i wzrokiem: gładkości, sztywności, sprężystości, "chwytu", połysku i ogólnego wrażenia naturalności lub "sztuczności".
Odpowiedź "Poliester" jest trafna, ponieważ wiele tkanin poliestrowych ma gładką powierzchnię oraz bardziej "sztuczny" wygląd (inny połysk i odbicie światła niż typowe tkaniny z włókien naturalnych). W zależności od splotu i wykończenia poliester może też sprawiać wrażenie sztywniejszego w porównaniu z tkaninami o podobnej masie z włókien naturalnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej pasujące do opisu?
- "Bawełna" zwykle ma bardziej "matowy", naturalny wygląd i przyjemny, mniej śliski chwyt; sztywność może się pojawić, ale sam "sztuczny wygląd" nie jest typowy.
- "Jedwab" bywa gładki i ma połysk, jednak klasycznie kojarzy się z miękkością, delikatnością i lejącym układem; określenie "sztywny" gorzej do niego pasuje (choć wyjątki zależą od rodzaju jedwabiu i apretury).
- "Wełna" częściej daje wrażenie ciepła, sprężystości i pewnej "włoskowatości", a nie gładkiej, sztucznej powierzchni.
W praktyce warto pamiętać, że organoleptyka jest metodą wstępną: na odczucia wpływa też splot, gramatura i wykończenie (apretura). Gdy odpowiedź ma być pewna, stosuje się dodatkowe próby (np. obserwację zachowania włókna, chłonność, elektryzowanie), ale w ramach tego pytania najbardziej prawdopodobny jest poliester.
