W analizie granulometrycznej porównuje się udział procentowy poszczególnych frakcji ziarnowych w masie próbki. W podanych danych:
- frakcja gruboziarnista (kamienie, żwir): 30%,
- frakcja średnioziarnista (piasek): 50%,
- frakcja drobnoziarnista (pył, ił): 20%.
Największą część stanowi więc piasek (50%). W typowych, uproszczonych zadaniach egzaminacyjnych oznacza to, że grunt określa się jako piasek, bo to frakcja dominująca. Określenie "niejednorodna struktura" jest spójne z tym, że występują istotne domieszki frakcji grubej i drobnej, ale nie zmienia faktu dominacji piasku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Ił – ił jest tylko częścią frakcji drobnoziarnistej, a ta ma łącznie 20%. Nie jest to składnik dominujący.
- Żwir – żwir należy do frakcji gruboziarnistej, której jest 30%, czyli mniej niż piasku.
- Glina – "glina" bywa kojarzona z mieszaniną frakcji, ale z samego podziału 30/50/20 nie wynika jednoznacznie, że to glina; w tym zestawieniu dominacja frakcji piaskowej kieruje do odpowiedzi "piasek".
W praktyce inżynierskiej szczegółowe oznaczenie gruntu może wymagać bardziej formalnej klasyfikacji i dodatkowych parametrów (np. rozróżnienia pyłu i iłu, wskaźników plastyczności). W tym zadaniu kluczem jest jednak poprawne odczytanie, która frakcja ma najwyższy procent.
