W protezie szkieletowej część metalowa (szkielet) współpracuje z częścią akrylową, która odtwarza utracone tkanki: zęby oraz fragmenty płyty (siodła) w obrębie braków zębowych. Podczas modelowania woskiem trzeba więc umieścić elementy woskowe tam, gdzie docelowo będzie przebiegała część akrylowa i gdzie będzie ona opierała się na podłożu protetycznym.
Odpowiedź "wyrostkach zębodołowych w miejscu braków zębowych" jest poprawna, ponieważ to właśnie wyrostek zębodołowy (pokryty błoną śluzową) stanowi podłoże dla siodła protezy w odcinku bezzębnym. Siatka woskowa jest związana z projektowaniem/modelowaniem tej strefy: ma odpowiadać obszarowi, w którym później znajdzie się akryl oraz ustawione w nim zęby protezy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "zębach filarowych poniżej przebiegu klamer" – zęby filarowe są wykorzystywane do podparcia i utrzymania protezy (m.in. przez elementy klamer), ale siatka woskowa nie jest modelowana jako element "przyklejany" na zębach filarowych. Takie umiejscowienie mogłoby zaburzać przebieg elementów utrzymujących oraz higienę i przyleganie.
- "podniebieniu w części centralnej" – podniebienie może być miejscem przebiegu łączników większych (np. płyty/łuku podniebiennego) w konstrukcji szkieletu, ale pytanie dotyczy siatki woskowej związanej z obszarem braków zębowych (siodła). Centralna część podniebienia nie odpowiada typowemu położeniu siodła w miejscu braków bocznych czy przednich.
- "powierzchniach żujących i brzegach siecznych zębów filarowych" – są to strefy zwarciowe i funkcjonalne. Umieszczanie tam wosku/siatki byłoby sprzeczne z zasadami prawidłowej okluzji i prowadziłoby do błędów zwarciowych. Elementy protezy nie powinny zakłócać kontaktów okluzyjnych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "miejsce braków zębowych", zwykle chodzi o obszar siodła, czyli część protezy opierającą się na wyrostku zębodołowym, a nie o powierzchnie zębów filarowych czy centralne podniebienie.
