W przygotowaniu rudy miedzi do flotacji kluczowe jest uzyskanie odpowiedniego uziarnienia. Osiąga się je m.in. przez mielenie w młynach bębnowych, gdzie energia rozdrabniania pochodzi ze zderzeń i tarcia pomiędzy nadawą a mediami mielącymi.
W praktyce przemysłowej jako media mielące w młynach bębnowych spotyka się przede wszystkim elementy stalowe (różnych gatunków i stopów), bo łączą one odporność mechaniczną z akceptowalnym kosztem oraz dostępnością. Stosuje się m.in.:
- kule (typowe dla młynów kulowych),
- pręty (typowe dla młynów prętowych),
- cylpepsy (walcowe/kształtowe elementy, używane w części zastosowań jako alternatywa dla kul).
Odpowiedź "kulami korundowymi" jest poprawna, ponieważ korund jako materiał ceramiczny nie jest standardowym, powszechnie stosowanym wypełnieniem młynów bębnowych w przemysłowym przygotowaniu rud do flotacji. W tym obszarze dominują rozwiązania stalowe, dobierane do charakterystyki mielenia, zużycia i ekonomiki procesu.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują media, które faktycznie mogą być stosowane w młynach bębnowych:
- "kulami stalowo-chromowymi" – stal stopowa (np. z dodatkami poprawiającymi odporność na zużycie) jest typowym wyborem dla kul mielących.
- "cylpepsami stalowo-żeliwnymi" – elementy stalowe/żeliwne występują jako media mielące w praktyce przeróbczej.
- "prętami stalowymi" – pręty są klasycznym medium w młynach prętowych, które również należą do grupy młynów bębnowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy tego, czego nie stosuje się jako wypełnienia młyna, najpierw przypomnij sobie "trójkę" typowych mediów: kule, pręty, cylpepsy – a dopiero potem oceniaj materiały mniej typowe dla skali przemysłowej.
