W przedmiarze robót dobiera się jednostkę obmiarową odpowiednią do charakteru pracy. Tynkowanie sufitu polega na wykonaniu warstwy tynku na płaszczyźnie, więc rozlicza się je jako robotę powierzchniową. Z tego powodu właściwą jednostką jest metr kwadratowy (m2).
Dlaczego pozostałe jednostki nie pasują?
- Metry sześcienne (m3) stosuje się, gdy przedmiotem obmiaru jest objętość, np. betonowanie elementów o określonej kubaturze lub roboty ziemne (wykopy, zasypki). Tynk nie jest rozliczany "na kubaturę", tylko na powierzchnię pokrycia.
- Metry bieżące (mb) dotyczą robót o charakterze liniowym, np. listwy, krawężniki, rury, przewody, obróbki wykonywane wzdłuż długości. Sufit nie jest elementem liczonym po długości, tylko po polu powierzchni.
- Sztuki (szt.) stosuje się do pojedynczych, policzalnych elementów (np. oprawy, kratki, urządzenia). Tynkowanie nie jest elementem "sztukowym", tylko ciągłą warstwą na danej powierzchni.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli praca polega na pokryciu ściany lub sufitu warstwą (tynk, gładź, malowanie, okładzina), najczęściej będzie rozliczana w m2. Jednostki mb i szt. wybiera się, gdy obmiar dotyczy odpowiednio długości lub liczby elementów, a m3 gdy dotyczy objętości.