W ćwiczeniach ukierunkowanych na usunięcie supresji obwodowej kluczowe jest to, aby do pracy "włączyć" oko, które jest wyłączane z widzenia obuocznego (tłumione). W praktyce terapeutycznej oznacza to takie podanie bodźca, by pacjent musiał przetwarzać informację z oka zezującego, zamiast polegać wyłącznie na oku dominującym.
Dlatego odpowiedź "zezującym" jest uzasadniona: ustawienie listwy Bagoliniego przed okiem zezującym ma na celu wywołanie wrażenia wzrokowego z tego oka i stopniowe przełamywanie tłumienia. W ćwiczeniach antysupresyjnych nie chodzi o "komfort" widzenia, tylko o kontrolowane prowokowanie udziału oka tłumionego w mechanizmach fuzji i lokalizacji bodźca.
Odpowiedzi typu "prawym" oraz "lewym" są nieprawidłowe, ponieważ kierunek ustawienia listwy nie zależy od strony (prawo/lewo), tylko od funkcji oka w danym typie zeza i tego, które oko ulega supresji. Strona może być różna u różnych pacjentów, więc nie jest regułą "zawsze".
Odpowiedź "zdrowym" jest błędna, ponieważ ustawienie bodźca przed okiem prowadzącym zwykle nie redukuje supresji — pacjent nadal może preferować informację z oka dominującego, a mechanizm tłumienia nie jest przełamywany. W konsekwencji ćwiczenie może utrwalać dominację zamiast poprawiać współpracę obu oczu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się terapia "antysupresyjna", myśl o zasadzie stymulowania oka tłumionego, a nie o wyborze oka według strony (prawe/lewe) czy intuicyjnego "zdrowe = lepsze".
