Opis sytuacji wskazuje na trudności w kontaktach społecznych: podopieczny ma zaburzone relacje z bliskimi oraz odnosi się w sposób niekulturalny do opiekunki. To są problemy z obszaru funkcjonowania interpersonalnego (komunikacja, normy społeczne, regulacja emocji w relacji, rozwiązywanie sporów), dlatego właściwą propozycją jest udział w treningu umiejętności interpersonalnych.
Trening interpersonalny (często określany też jako trening umiejętności społecznych) może obejmować m.in.:
- ćwiczenie sposobów zwracania się do innych i używania komunikatów adekwatnych do sytuacji,
- naukę rozpoznawania emocji własnych i cudzych oraz reagowania bez eskalacji,
- odgrywanie scenek (role-play) dotyczących konfliktów domowych i współpracy z opiekunem,
- trening asertywności oraz proszenia o pomoc w akceptowalny sposób.
Odpowiedź "praktycznych" jest nieadekwatna, bo trening praktyczny zwykle dotyczy wykonywania czynności dnia codziennego (np. organizacja czynności, samoobsługa, gospodarstwo domowe). W opisie problemem nie jest brak umiejętności wykonania zadania, tylko sposób wchodzenia w relacje.
Odpowiedź "poznawczych" może kusić, bo zachowanie bywa powiązane z myśleniem, ale trening poznawczy ukierunkowany jest na funkcje poznawcze (uwaga, pamięć, planowanie) i nie jest pierwszym wyborem, gdy głównym objawem są konflikty i niekulturalna komunikacja.
Odpowiedź "technicznych" jest nietrafna, ponieważ umiejętności techniczne odnoszą się do obsługi urządzeń, narzędzi lub procedur technicznych. Nie rozwiąże to problemu braku kultury komunikacji ani napięć w relacjach rodzinnych.
W praktyce asystent osoby niepełnosprawnej powinien łączyć propozycję treningu z obserwacją sytuacji, ustaleniem celów (np. ograniczenie konfliktów) oraz zachowaniem granic i zasad bezpieczeństwa komunikacji w relacji opiekuńczej.
